Wspomnienie

[Ewa Witek]

Pamięci zamordowanych na Syberii z rodziny Krupów , Sochów , Nostrów, Wilków i Świnickich 

 

Znam ludzi 

których twarzy

nigdy nie poznałam 

nie spojrzałam 

w ich oczy 

nie poczułam 

 dotyku ich dłoni 

nie zapukałam 

do drzwi ich domu 

nie siadłam 

z nimi przy stole ...

są starzy i młodzi 

brzydcy i piękni 

biedni i bogaci...

przychodzą do mnie 

ścieżką 

wydeptaną z serca Matki 

odchodzą 

ścieżką 

wydeptaną z mojego serca 

powracają znowu

i są ...

narysowani słowem

namalowani tęsknotą

ożywieni wspomnieniem 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Edytowane 1 Listopada 2020 przez Ewa Witek (wyświetl historię edycji)

[duszka]

Piekny ten fragment ze "ścieżkami".., ale i cały wiersz wzruszający. Pozdrawiam. :)

[Ewa Witek]

@duszka dziekuję . 

Dzisiejszy i jutrzejszy dzień to taki szczególny czas dla mnie . 

Edytowane 1 Listopada 2020 przez Ewa Witek (wyświetl historię edycji)

[Waldemar_Talar_Talar]

Witam -  prosto bez owijania...tak lubię.

                                                                  Spokojnego dnia życzę.

                                                            

[Ewa Witek]

@Waldemar_Talar_Talar moje wspomnienia o bliskich, którzy odeszli , są moją modlitwą za nich .

Dziękuję za przeczytanie i dobre słowo. 

Pozdrawiam .

[jazzkółka]

@Ewa Witek Widzę ich w lustrze, gdy patrzę w moje-ich oczy; rozpoznaję ich gesty w ruchach moich dzieci... Jestem nimi

 

Pozdrawiam serdecznie

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Ewa Witek]

@opal Pięknie napisałaś

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Pozdrawiam.