Matka wierna jak pies

[Czarek Płatak]

Matka wierna jak pies 

 

Kiedy rosłem, ona też razem ze mną wzrastała, 
pierwszy ząb mi wyleciał — grzechotała nim, w nocy
przy mnie kładła się naga, coś szeptała wciąż, a ja 

 

tak się bałem poruszyć pod językiem jej szorstkim. 
Odwróciła na moment się z przekąsem plecami, 
kiedy scałowywałem lądy pierwszych miłości, 

 

przeglądała się we mnie w dzień, gdy ojcu sczerniały
krzyż na drogę jak goździk w butonierkę włożyłem. 
Rechotała bezgłośnie, gdy sam wyć sił nie miałem
                         
i żyletka krwi niebo w jedną rozcięła chwilę. 
Była przy mnie jak szedłem w mgły zatraty i głodu, 
kiedy wschód słońca rzucał mi cień pętli na szyję,

 

wydrapała mi spokój na powiekach od spodu, 
kiedy życie do okien moich oczu skoczyło, 
uderzyło jak obuch i poczułem je znowu, 

 

wtedy była w gorączce moją zimną świątynią. 
Ona — bez dna ocean i ostatnia litera, 
ona — rzeka bezkresna, która imion zna milion,

 

ciągle powtarza moje, słyszę, jak mówi teraz, 
że jej łono wciąż czeka, by mnie sobą owinąć;
moja matka, śmierć moja, jak pies zawsze wierna.

 

[iwonaroma]

Puenta tłumaczy wszystko.

Skakanie życia do okien oczu- super.

Pozdrowienia

[joanna53]

Tylko matka potrafi tak kochać,

pozdrawiam.

[jazzkółka]

@joanna53 ?? Wybacz, ale TAK to rzadko która/rzadko kiedy

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@Czarek PłatakZwiązek pato logiczny   oby jak najpóźniej zawlaszyła PLa...

Wiersz wydrapany żyletką, Czarek. Pozdrawiam serdecznie.

[Bogdan Brzozka]

Obok Twoich wierszy nie można przejść obojętnie, pozdrawiam serdecznie, Czarku.

 

[Marek.zak1]

Relacja matka-syn jest bardzo specyficzna, a matka kocha go, w przeciwieństwie do innych kobiet,  bezwarunkowo, bezinteresownie i do końca. Jako jedynak przerabiałem, więc znam temat.  

Świetny, poruszający do głębi wiersz, tak po prostu. 

Pozdrawiam z podziwem.  Marek

[jazzkółka]

@Marek.zak1Marku, czy w wierszu chodzi o "matkę", czy o - śmierć...? 

[[email protected]]

@Czarek Płatak Paskudny wiersz którego nie powinno się czytać, robi zamieszanie w obyczajowości. Nie wystarczy szokować, trzeba być jeszcze człowiekiem.

Nie pozdrawiam.

[Marek.zak1]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dla mnie to relacja matka - syn, ale również może być o wiernej śmierci. Idę po tytule.

[Pan Ropuch]

@[email protected] Po co te emocje?! Zupełnie niepotrzebne! Zastanów się i przeproś.

 

@Czarek Płatak Pięknie wyprowadzasz w pole, pięknie budujesz kontrasty i alegorie, mylisz tropy, gubisz i wyprowadzasz na manowce niezbyt czujnego czytelnika. Tak poezja to nie czytanie po łebkach, to nie cheesburger z okienka. Wyszło arcyciekawie!

 

ps. Sam tytuł już wzburza, w co poniektórych krew! ;)

 

Pozdrawiam

Pan Ropuch

Edytowane 17 Października 2020 przez Pan Ropuch (wyświetl historię edycji)

[[email protected]]

@Pan Ropuch Czytać Czarku jeszcze potrafię, nie dorabiaj teraz do tego co napisałeś filozofii, wyrzuć ten wiersz i ściągnij maskę bo tak nie myślisz jak napisałeś - chciałeś się popisać i to Ci się udało.

[Pan Ropuch]

@[email protected] Nawet nie odróżniasz mnie od Czarka, albo proponuję okulary przywdziać albo głowę jak Kmicic wiadrem z wodą ze studni ostudzić, bo się gotuje niepotrzebnie.

 

 

Pozdrawiam

Pan Ropuch

Edytowane 17 Października 2020 przez Pan Ropuch (wyświetl historię edycji)

[[email protected]]

@Pan Ropuch Nie próbuj być mentorem na tym portalu i pouczać kto kogo ma przeprosić, mam jak każdy inny czytelnik prawo zawrzeć swoje zdanie o wierszu i to zrobiłem. Nie obraziłem nikogo bo to nie w moim stylu, a wiersz jest zły.

@Czarek Płatak Czarku za konstrukcję wiersza nie za temat.

[Pan Ropuch]

@[email protected] Paskudny, zły, usunąć - kto tu mentorzy i nie wie jak się zachować?! Poprawniacy i cenzorzy zaczynają grasować, wielcy strażnicy obyczajowości. Otóż nie widzę powodów dla Twoich argumentów, emocji i słownej napaści i jeszcze to dobitne "nie pozdrawiam"  "sciągnij maskę" a weź się człowieku w język ugryź i sprawdź w lustrze czy równo puchnie.

 

Ja wciąż pozdrawiam

Pan Ropuch

[[email protected]]

@Pan Ropuch Szanuje Twoją opinię ale o tematyce wiersza zdania nie zmienię, najgorsze że w skrytości ducha myślicie to samo, tylko ja jeden się odważyłem, a lustro odpowiedziało mi uśmiechem... dobrze zrobiłeś.

[[email protected]]

@a...a "A słowo stało się ciałem" - nigdy odwrotnie.

Miłego wieczoru.

[M.A.R.G.O.T]

@Czarek Płatak matka "wierna jak pies", a zwykle syn "głupi jak osioł". Ach obraz miłości matki i syna jest tu przekrzywiony. Hm... Wiersz niczym mnie nie zachwyca. Czuję niesmak. Hm... pierwszy obiaw covid he he ;)  Pozdrawiam. 

[duszka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Zdecydowałeś się podzielić z nami tym ciężarem... Choć nie było mi łatwo się do niego zblizyć i go poczuć, to jednak mam nadzieję, że dzięki temu będzie Ci / podmiotowi lirycznemu go odrobinę łatwiej nieść... Pozdrawiam Cię.

.

Edytowane 17 Października 2020 przez duszka (wyświetl historię edycji)

[Nata_Kruk]

Czarek, szacun na odważną treść wiersza. Zagęściłeś obraz(y), wtrącając inne,

na pewno ważne dla peela epizody, które dały wówczas poczucie zagubienia, ale teraz,

już w dorosłym człowieku sporo z minionego drga nadal w duszy. 

Pozdrawiam.

ps. jedno mnie intryguje... "przy mnie kładła się naga"... nie traktuj tego jako pytanie.

Edytowane 17 Października 2020 przez Nata_Kruk (wyświetl historię edycji)

[jazzkółka]

@M.A.R.G.O.T ja tu CO WID-zę jak nic

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

A poważnie - nie jest to wierszyk pitupitu  o promyczkach i tańczeniu w tiulach i na paluszkach na niebiańskich łąkach, tylko poruszające studium towarzyszącego PLowi odium śmierci.