jest jak jest

[w kropki bordo]

 

puszczasz kółka z dymu
zakreślasz granicę jestem stąd dotąd
twoje palce

 

wyłamany kciuk lewej dłoni
zrośnięty z blizną po stolarskim dłucie

 

przekraczamy jedną po drugiej

 

listonosz nigdy nie dzwoni dwa razy
psy szczekają
dzieci śpią w sadzie

 

rosną drzewa

 

 

141020







 

Edytowane 31 Października 2020 przez w kropki bordo (wyświetl historię edycji)

[duszka]

Jakbyś ujęła w nim cały świat.., czy może chwilę żywego odczuwania go jako całości, a więc zjednoczenia z nim... Te dwie frazy "przekraczamy jedna po drugiej" i "rosną drzewa" łączą się dla mnie znaczeniowo, bo i to kolejne przkraczanie jest wzrostem. Oszczędnie i plastycznie uchwycona chwila "intensywnego współistnienia". Udzieliła mi się :) Pozdrawiam.

[Pan Ropuch]

Bezpretensjonalnie przypadł do gustu :)

 

Pozdrawiam

Pan Ropuch

[w kropki bordo]

@duszka Dziękuję za wnikliwość....bo to jest cały świat peelki....i jest jaki jest :) Pozdrawiam :) Dzięki za

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@Pan Ropuch Dziękuję Panu serdecznie i bezpretensjonalnie :) za też, miłego :)

Edytowane 14 Października 2020 przez w kropki bordo (wyświetl historię edycji)

[Johny]

@w kropki bordo Zatrzymał na dłużej. Kojarzy mi się z wakacyjnymi widokami na wsi. 

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ta osoba jest dla PLki niedostępna. W znaczeniu, że nie lubi się zwierzać czy opowiadać o sobie. Trzyma na dystans (zakreśla granicę). Puszcza kółka z dymu - chwila relaksu oddechu. Pewnie wszystko się dzieje podczas zwykłej rozmowy w czasie wolnym.

 

Po tym można się domyślić, że raczej chodzi o mężczyznę. Kogoś kto pracował w przeszłości fizycznie.

 

W tym momencie udało się przełamać barierę milczenia. Rozpoczęła się komunikacja między PLką a tym mężczyzną. Nawiązała nić porozumienia. Zostały poruszone intymne tematy o których wcześniej oboje bali się mówić.

 

Wydaje mi się że całość ma smutne zakończenie. Listonosz nie dzwoni - nie ma wiadomości od tej osoby. Psy szczekają - PLka wyczekuje nadejścia tego mężczyzny i zwraca uwagę na każde szczekanie psów, lecz one zawsze reagują na kogoś innego. Dzieci śpią w sadzie - tu przyznam się szczerze nie wiem. Może są to dzieci PLki i tego mężczyzny i to taki symbol że zamiast w domu rodzinnym z dwójką rodziców, śpią w sadzie - na dworze. A może chodzi o to, że upłynęło tyle czasu że zapomniały ojca/dziadka/członka rodziny i bawią się beztrosko.

 

Rosną drzewa - dla mnie to upływ czasu. Dużo czasu upłynęło od tamtej pamiętnej rozmowy.

[Somalija]

@w kropki bordo możliwe, że jest tak jak pisze Jony, ja jednak czytam tu rozmowę córki z ojcem, trudną rozmowę. Piękny wiersz

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

.

Edytowane 14 Października 2020 przez Somalija (wyświetl historię edycji)

[w kropki bordo]

@Johny

@Somalija dziękuję Wam za komentarze, dla mnie to zawsze interesujące, co odbiorca ma na myśli, czytając mój tekst. A że nie lubię tłumaczyć się ze słów, każda interpretacja jest dla mnie ciekawa i cenna. Pozdrawiam serdecznie i dziękuję za

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Czarek Płatak]

Barbarzyńcy! Wygonić dzieci spać do sadu późną jesienią... 

Czytałem z przyjemnością. Jest tu spokój, który się udziela. 

 

Uściski