deprywacja

[tetu]

na granicy światów czas zmienia kierunek
łamie szept w półsłowo — nie pozwala wejść
w atmosferę wrzucam wiersz jest wróżbą — 
miejscem spotkań do których pragnę wracać

 

duchem oraz ciałem odmierzam przestrzeń  
pustka wypala dziury syci się tęsknotą
z tym żyję i zasypiam jestem głodna słów
krążą po orbicie zanurzone w ciemnościach

 

jak ten wiersz o falistych brzegach
co powstał z naszych tkanek dlatego 
tyle go we mnie ile może się zmieścić
w rozedrganym powietrzu nieobojętny kosmos
wygładza martwy naskórek

[[email protected]]

@tetu "Głodna słów"-

               tak mi mów,

               ja także niesyty

               i ostatnie szlify.

Miłego wieczoru Tetu, mnie przekonałaś.

[jazzkółka]

@tetu Cudnie dzielisz wersy

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Z tej "wróżby" można czytać, i czytać.

[Waldemar_Talar_Talar]

Witam - duży plus i serduszko za ten wiersz.

                                                                               Ciepłej nocy życzę.

 

[beta_b]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

ładne, całość też płynie, b

[Krzysic4 czarno bialym]

no i warto było dzisiaj wejść na forum.. 

[Andrzej_Wojnowski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Ćwierć wieku temu  zafascynowany głosem Bajora myślałem że na granicy łez czas zmienia kierunek.

Twój wiersz mi to przypomniał.

Dziękuję i pozdrawiam

[tetu]

Bardzo wszystkim dziękuję za komentarze i serducha. Pozdrawiam.