Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Zerka na Słoneczko

Dekaos Dondi
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Dekaos Dondi

Dekaos Dondi

Opublikowano
Opublikowano

*≈•≈•≈•≈•≈•≈•≈•≈*

zerka na słoneczko

dzieweczka nieznośna

jak zwykle pyskata

i strasznie żarłoczna

 

już wtranżala pyzę

z tarczy gorejącej

spadło trochę kluski

usmażyła łąkę

 

*

drzewo mówi do niej

tyś śliczna bądź moja

a ona mu za to

walnęła po słojach

 

drzewo się wnerwiło

konarami dzwoni

nicpoń dziewczę rzekło

tak mnie nie dogonisz

 

*

krasnal dziś robaki

wygnał znów na nowo

ta mu dom ukradła

na zupę grzybową

 

goni malec biedny

złodziejkę domostwa

aż mu druga broda

ze smutku wyrosła

 

*

figlarna dziewucha

pajęczynę trąca

pająk do niej podszedł

i jak muchę wącha

 

przestań mnie tu macać

nitkami się chełpić

związała mu nóżki

na piękne supełki

 

*

ciemną zjawę widzi

lecz chyba nie kota

mrokiem zapachniało

zrobiła się płocha

 

na pniu wymyśliła

pragnę pomoc dostać

wystukała prośbę

alfabetem morsa

 

*

krasnal jej dopomógł

drzewo oraz pająk

czarna postać zwiała

jak pijany zając

 

lubiana choć taka

psotna i urocza

chociaż jak się wnerwi

może tyłek skopać

  

(O≈*—•°•¯•°•—*≈O)

 
1
Gość

Gość

Opublikowano
Opublikowano

Normalnie jak bym Maszę i Niedźwiedzia oglądała

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Aż mi się mordka śmieje

Pozdrawiam serdecznie

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Pisarzowiczka
      Spływ

      Przez Pisarzowiczka · Opublikowano

      „Hej, tu jestem! Czy mnie słyszysz? Nie odpływaj!” – zawołała. Ocknął się z tej błogiej ciszy. Myślał o nadmorskich falach.   Chciałby taką czuć swobodę, znaleźć czas na próżne zbytki, lecz skok na głęboką wodę zawiódł – związek był za płytki.   Dość! Bo będzie tylko gorzej! Spojrzał na nią. „Nie tym razem!”. I odpłynął, hen, za morze. Czas wciąż płynie, a on z czasem.  
    • jjzielezinski
      Pani na D.

      Przez jjzielezinski · Opublikowano

      @viola arvensis Teraz widzę (i czuję), że użyłem Dział Naprawdę Dużego Kalibru na problem inny niż ten, którego się domyślałem. Błąd w mojej męskiej intuicji wziął się być może z tego, że ostatnio pisałem trochę po angielsku i -błędnie- założyłem, że "pani D." ma swój inicjał od tego angielskiego wyrazu. ;) Tak czy siak bardzo Ci dziękuję Violu zarówno za Twój przepiękny i głeboki wiersz, jak również za miłe słowa w moim kierunku. :) Kto nigdy nie miał depresji ten niech chwali Pana Boga i dziękuje mu za to. To wszystko co piszesz Violu to 100% prawdy. Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński
    • wiedźma
      Cicho, cicho

      Przez wiedźma · Opublikowano

      @Mel666 Jak zwykle zaskakujesz. Wbiłaś mi tym wierszem klina:) Odrazu zaznaczę, że nie jest dla mnie łatwy do odczytania. Sam tytuł sugeruje mi, że  słowa " cicho, cicho " ustawiają wiersz do odczytu szeptem, to nie jest wiersz, który " krzyczy".  Odbieram go jako opis stanu człowieka po przedawkowaniu lęków, odpowiednia część pigulki wywołuje różne efekty, tu odpowiednio - sny.  Podmiot liryczny w " resztkach" świadomości  stara się określić jaką dawkę zażył. Trzy czwarte pigułkii sprawiają, że otwiera się brama czyśćca.  Obrazy " mieszają " się na przemian. Najtrudniejszym, dla mnie, odczytem jest " ten, który niesie światło ".  Słychać jego kroki na schodach. On jest tym, który ratuje. Jest przedstawiony w rodzaju męskim. Ja tu obstawiam lekarza lub ratownika medycznego lub mężczyznę, który nie spał, ( może z racji wykonywanego zawodu ).Sugeruję się tym, że słychać jego kroki. Wers " ten, który " niesie światło. Według mnie będzie to, ktoś kto po prostu przywróci podmiot liryczny do życia. Same słowa " cicho, cicho"  mogą tu być wypowiedziane przez osobę niosacą pomoc.  Ogromnie lubię Twoje wiersze.  Uściski.
    • Christine
      na miarę spojrzenia

      Przez Christine · Opublikowano

      @Alicja_Wysocka   Czysta poezja. Udało Ci się ubrać w słowa to, co nieuchwytne. Puenta jest po prostu zachwycająca. :)))
    • Christine
      ćmy

      Przez Christine · Opublikowano

      @Alicja_Wysocka   Niezwykle klimatyczny utwór. Ma w sobie mnóstwo uniwersalnej prawdy o tym, jak bezbronni bywamy wobec własnych emocji. Piękne!

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...