Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

To też poezja

Waldemar_Talar_Talar
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Waldemar_Talar_Talar

Waldemar_Talar_Talar

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

cierpliwością podlewaj smutki

na pewno kiedyś wyrośnie

z nich lepsze

 

zarażaj innych miłością

może zakwitnie z tego

kochanie

 

co dzień się uśmiechaj

uśmiech lekarstwem

na życie

 

nie poddawaj się gdy

deszcz zimno i wiatr

to też poezja

 

wszystko o czym wyżej

napisałem ma sens

jest światełkiem

 

nie uczmy się go  psuć

niech nie gaśnie

niech się tli

 

 

Edytowane przez Waldemar_Talar_Talar (wyświetl historię edycji)
6
duszka

duszka

Opublikowano
Opublikowano

Jakie piękne wezwanie... i tak łagodnie delikatnie sformułowane.., płynie wprost do duszy.

Tylko dwie małe uwagi:

 

Słowo "nóż" w drugiej zwrotce odczytałam za pierwszym razem jako "kwitnący nóź".., może je zmienić na inne, podobne..? A w czwartej zwrotce może właściwsze dla obrazu by było słowo "spada" zamiast "pada", jak myślisz?

 

Dziękuję Ci za ten wiersz :) Pozdrawiam.

 

 

Marek.zak1

Marek.zak1

Opublikowano
Opublikowano

Przesłanie bardzo wskazane. Mam jedną uwagę, uważam, ze słowo cierpliwość jest przyporządkowane  do czekania, natomiast działać należy "wytrwale", gdyż wytrwałość jest słowem określającym aktywność. Według jednego ze słowników : perseverance - prolonged lasting effort, czyli wytrwałość to długotrwały wysiłek. Ale to na marginesie Twojego, zawsze miłego i pozytywnego przesłania. Pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • jjzielezinski
      Niezapominajka

      Przez jjzielezinski · Opublikowano

      Przepiękny rymowany wiersz... Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński
    • Mitylene
      Tylko

      Przez Mitylene · Opublikowano

      @Wochen odczytuję ten wiersz jako poddanie się pod lirycznego temu co ma nastąpić...to dryfowanie bez przymusu obrania kierunku jest tego wyznacznikiem.Trzeba jedynie uważać, aby podróż nie zakończyła się rozbiciem o skały...Ciekawy wiersz!
    • jjzielezinski
      Kłótnia z kotem

      Przez jjzielezinski · Opublikowano

      @Sekrett Zgadza się, w międzyczasie umarł... :_( Cóż zrobić... Co do rozterki to ja nie z tych co to żywych zakopują ;) Dziękuję za komentarz :) Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński   @Waldemar_Talar_Talar Dziękuję za komentarz. :) Oczywiście, postaram się przeczytać. Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński P.S./edit: przeczytałem, ale odrobinę odstraszyły mnie dwie sprawy: 1. filmik z przemyconą definicją zła w tle (w takich wypadkach nie daję polubień - takie zasady) 2. wiersz biały (jeśli nie wiem jak skomentować => staram się nie komentować)   @Berenika97 Dziękuję Bereniko za przepiękny wierszowany komentarz! :) Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński   @Nata_Kruk Cieszę się, że udało mi się poprawić Tobie nastrój. :) Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński
    • Mitylene
      Chłód

      Przez Mitylene · Opublikowano

      @Poezja to życie czuć ten wszechobecny , przeszywają chłód "wiszący" w powietrzu...Ciekawa metafora czegoś co ma się niespodziewanie wydarzyć...
    • jjzielezinski
      Po pierwsze Polska!

      Przez jjzielezinski · Opublikowano

      Słowem wstępu: Wiersz jest satyryczną i groteskową stylizacją rzeczywistości. Jego celem jest humorystyczne, ale możliwie jak najbardziej pozytywne przedstawienie -godnego do naśladowania- charakteru pana Prezydenta dr Karola Nawrockiego, któremu – jako moje skromne słowa wsparcia – dedykuję ten wiersz. Jan Jarosław Zieleziński *** "Po pierwsze Polska!"   Wysłuchajcie, kochani, me krótkie orędzie, Niechaj każdy z was na fotelu wygodnie usiędzie. A właściwie nie orędzie, a krótką historię W słowach moich czuć bowiem czasem alegorię. Do debaty prezydenckiej mi startować przyszło, Kandydantów niczym małe prezydenckie mrowisko. Hasło ułożyli mi, kochani Rodacy: "Po pierwsze Polska, po pierwsze Polacy!" W końcu przyszła debata... O Matko Jedyna! I lewackich massmediów fałszywa machina... Kamery w studiu niby nie działały, A mnie mimo to jakoś tam nagrały. Spójrzcie, jaka obłuda w naszej polityce... Jakie chamstwo i marność - co cechuje lewicę. U nich wiecznie jakieś przekręty pod stołem, A mnie się czepiają, że "snusa wciągnąłem". Znowu jakiś grubas mnie na sparing woła... Kogo chce ośmieszyć, czy też sprowokować? "W rękach mych złożone losy mej Ojczyzny!" Tłumaczę lewakowi, by wyleczyć z wścieklizny. Ale jak się uprze - to wywalę z basi! Aby raz a dobrze go do snu ugasić. Chcąc dobre z opozycją nawiązać relacje, O pokojową się zawsze ja staram narrację. Głową państwa być i wszystkim dogodzić, Gdy z każdej strony chętni chcą ugodzić. Polskę w świecie staram się godnie ukazywać, A lewactwo mnie stale w internecie wyzywa. A gdy Polskę z honorami godnie prezentuję, Lewactwo mnie za to w internecie piętnuje. Co za premier wstrętny! Mam ci ja udrękę... Projekty przedstawiam, wciąż wyciągam rękę. Nieudolnych rządów gospodarcze przestoje, Lecz ja się nie poddam, będę robił swoje. Zawsze wierny w to, w co wierzą Rodacy: "Po pierwsze Polska, po pierwsze Polacy!" Powiadam wam zaprawdę, Rodacy kochani: Kochajcie naszą Polskę! Bądźcie Polakami! *** Materiały wideo:            

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...