Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

200 i jedna - ósmy: wyŚMIECHtany oskar

Pan Ropuch

Przez Pan Ropuch
w Fraszki i miniatury poetyckie

 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Marek.zak1

Marek.zak1

Opublikowano
Opublikowano

Tak, a wiele dzieł wzniósł na taki poziom, że od tej pory niczego doskonalszego nie stworzono, choćby Requiem, Don Giovanni, 21 koncert fortepianowy czy 40 symfonia, to głosy samego Boga. Zresztą w filmie Formana Salieri to określił, każda nuta w tej doskonałości jest na swoim miejscu, a jej zmiana powoduje rozsypanie się całej konstrukcji. Pozdrawiam. 

1
Pan Ropuch

Pan Ropuch

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

@Marek.zak1 Właśnie jestem po Uprowadzeniu z Seraju. Pierwszej opery Mozarta w języku niemieckim, prezencie ślubnym dla jego małżonki Konstancji. Gdy ją napisał miał zaledwie 26 lat, to słowo zresztą "zaledwie" jak już sami zuważyliśmy Mozart przywłaszczył sobie jak nikt inny.

Ten jego poziom to fakt, tak jak i faktem jest to, że Mozart w 90% tworzył swoje dzieła na czysto, bez żadnych korekt, co przy tym rozmachu instrumentów, sekcji rytmicznych, chórków i partii głosowych budzi ogromne uznanie , podziw i niedowierzanie. 

Dziś gdyby żył byłby niekwestionowaną gwiazdą, zapełniającą stadiony i sale koncertowe. Można się rozmarzyć :D

 

Pozdrawiam

Pan Ropuch

1

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Krzysztof_Gromadzki
      Galarina

      Przez Krzysztof_Gromadzki · Opublikowano

      Stoję przed Tobą z obnażoną piersią, Więdnę, przekwitam, lecz wciąż jestem piękna! Widzę w sposobie, w jaki na mnie patrzysz, Że dalej jeszcze budzę pożądanie, Zmysłów, fantazji, marzeń i natchnienia, Innymi słowy - lepszej cząstki Ciebie!   Pamiętasz ten moment, gdyśmy się poznali? Gdy po raz pierwszy wziąłeś mnie w ramiona? Gdy wyrzeźbiłeś mnie swoją pieszczotą? A moje ciało było z alabastru? Całkiem niedawno, czyż nie, Salvadorze? Już się tak nie wstydź, nie czas na pruderię!   Te Twoje wąsy! Strzeliste jak wieże! W jesieni życia wciąż skore do psoty! Wiele widziały, wiele doświadczyły, I nie chcą powiedzieć ostatniego słowa! Podkręć je dla mnie, jak za dawnych czasów, Tak sowizdrzalsko, jak to Ty potrafisz!   Z Tobą czas jeszcze obszedł się łaskawie, Mnie nadgryzł bardziej o całą dekadę, Pewnie dlatego na moim nadgarstku,  Jest Uroboros, co zjada sam siebie, Z ogonem w pysku został Władcą Czasu, Ma nad nim władzę, jak Ja mam nad Tobą!   Gdy mnie malujesz, otaczasz mnie nimbem, Ta aureola jest ambiwalentna, Niewinna Święta - Grzeszna Kusicielka! Wszystko chcesz zamknąć w mej wątłej postaci?! Czy nie za dużo na jedną kobietę, Pierwszoplanowych ról do odegrania?   Nie odchodź jeszcze, obraz się nie skończył, Trwałość Pamięci marszczy się w zegarach! Płonie Żyrafa, jak Krzew Gorejący! Co Ci objawi? Nie duś tego w sobie! Lecz maluj śmiało, barwą, cieniem, szeptem, By Twoje płótno nie zionęło pustką!   Gdzie Ty Salvadorze, tam będzie i Gala, Tak samo Ci wierna, jak Ci nieposłuszna! Jest we mnie żywioł nie do okiełznania, Nie próbuj nawet zbliżać się z wędzidłem! Jeśli sam jeszcze tego nie odgadłeś, Chcę być dla Ciebie Niebezpieczną Muzą! 
    • viola arvensis
      tuż przed

      Przez viola arvensis · Opublikowano

      @Migrena    postawieni przed końcem świata gdzie początek zaistnieć nie zdoła z nieczułością ich życie oplata pustka, nicość i echo dokoła.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Tak mi się poskładało w głowie teraz, na bazie Twojego pięknego wiersza.  Czuć w nim zarówno melancholię jak i akceptację, a każdy wers skomponowany z niezwykłą czułością i wrażliwością. I to jest godne podziwu.    
    • Marek.zak1
      Bliskość

      Przez Marek.zak1 · Opublikowano

      Bliskość jest fajna, ale, bezpieczna nie jest wcale, bo to wie pan i pani, że z bliska łatwo zranić.  
    • slavu
      Afrykański pocałunek

      Przez slavu · Opublikowano

      Pod powiekami nie ma powietrza. Na gałkach ocznych topielce snów spływają w noc, jak w Styks. Ta noc odcina nam tułowia od głów i jednym chlustem czarnego nieba gasi wzrok. Ta noc ma piersi spuchnięte, pachnie rozpustą jej cichy krok, ciemny jak afrykański pocałunek.
    • bazyl_prost
      między protestem a prawem

      Przez bazyl_prost · Opublikowano

      tu nie ma mostu trochę nie tak protest nie wskóra ale jest prawo które chroni nas jak kruk

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...