Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

jeszcze wczoraj
mienił
mozaiką płatków

bukiet woni
łagodzący zmarszczki
przypominał jej
że jest kobietą

nie jedyną

wstawiła
przepraszam
łodygami w wazon
spoczęły w nim cierpko
jak w trumnie

Opublikowano

bardzo kobiece. gorzkie dość w swojej ckliwości. tom i sie podoba. ale nie podoba mi się styl. zreszta nie czyalem po to by oceniać. :) pozdrawiam i dzieki za mila lekturę

Opublikowano

Coś mi tu nie chce się złożyć (do trumny? ;)
"łodygami do wazonu"? tak normalnie? i ta trumna nagle (od "nie jedynej"? nie za duży skrót?).
Lirycznie tak jak lubię - początek piękny. Coś bym pociął i zamącił emocjonalnie w końcówce.
pzdr. b
Galileusz?

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



zazwyczaj trumna tak jakos nagle wcale jej nie chcemy i to "dla nie jedynej" skrót?? hmmm kręci się jak Galileusz wprawdzie mniej lirycznie, a rzekł sabie...a z tym ciągnięciem końcówki....jestes facetem - nie wchodzę w negację :)))) Pozdrawiam. Ana.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



zazwyczaj trumna tak jakos nagle wcale jej nie chcemy i to "dla nie jedynej" skrót?? hmmm kręci się jak Galileusz wprawdzie mniej lirycznie, a rzekł sabie...a z tym ciągnięciem końcówki....jestes facetem - nie wchodzę w negację :)))) Pozdrawiam. Ana.

Widzę, że namieszałaś w komentarzu ;) a ja wolałbym, żeby w wierszu ;D
pzdr. b
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



zazwyczaj trumna tak jakos nagle wcale jej nie chcemy i to "dla nie jedynej" skrót?? hmmm kręci się jak Galileusz wprawdzie mniej lirycznie, a rzekł sabie...a z tym ciągnięciem końcówki....jestes facetem - nie wchodzę w negację :)))) Pozdrawiam. Ana.

Widzę, że namieszałaś w komentarzu ;) a ja wolałbym, żeby w wierszu ;D
pzdr. b

tam tez namieszałam :) no chyba, że....trumna :))) pzdr. a.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @wierszyki   wiersz idzie jak pieśń, ale pod pieśnią pracuje rana.   jest w nim i ziemia, i granica i ten przedziwny cięzar losu, który człowieka nie opuszcza nawet wtedy, gdy zmienia państwa, języki, strony świata.   bardzo mnie ujęło, że tutaj pamięc nie jest archiwum, tylko ciałem jakby niesionym przez   słowo, przez droge, przez garść konkretu.   właśnie dlatego ten utwór tak mocno oddycha .   bo on  nie opowiada o wykorzenieniu, tylko samo z niego mówi.   piękna, głęboka poetycka robota :)    
    • @huzarc   dziękuję serdecznie :)       @wierszyki     też tak sobie pomyślałem.   piękne dzięki :)       @andrew   święta prawda :)   pięknie dziękuję :)    
    • @huzarc   przejmujący wiersz.   zwłaszcza tam, gdzie wojna przestaje być wydarzeniem, a staje się stanem sumienia i obecnoscią niemal domową.   finał jest świetny bo nie krzyczy, tylko osiada w czytelniku   jak coś, czego nie da się już usunąć z pamięci .    
    • @vioara stelelor     tym wierszem  nie idziesz do czytelnika , tym wierszem go otulasz.   jest w nim coś rzadkiego,  czułosć, która nie musi krzyczeć, żeby płonąć.   to romantyzm najpiękniejszego sortu.   nie z papierowych uniesień, lecz z prawdziwego drżenia serca, z tej namiętności, ktora umie być jednocześnie delikatna i nieodwołalna.   "jesteś” brzmi tu jak zaklęcie, jak ocalenie świata, a finał z naszyjnikiem   dobrego czasu jest po prostu olśniewający .   zmysłowy, ciepły i boleśnie piękny.   ten wiersz zostaje pod skórą.   we mnie.  
    • @Annie Pociągnę temat wierszem ale muszę się namyśleć, dziękuję Przepięknej niedzieli
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...