odwieczna kontestacja rzeczywistości

[Joachim Burbank]

I.
nie wiesz o mnie nic
skąd możesz wiedzieć
siedzę i myślę jak gorzki jest świat
chyba nawet piołun nie dorówna mu
tak niewiele znaczę w twoich oczach
brzydzisz się mną
zostałem sam na sam
z wrednym w głowie
który powtarza jak mantrę
- jesteś do niczego -
 

II.
kiedyś zdobędę jakąś cudowną moc
i przeniesiemy się do krainy
idyllicznego spokoju 
z dala od cywilizacji
zdrady i obłudy
gdzie trawa jest bardziej zielona
nikt nie choruje
śmierci już nie ma
a za oknem biegają dzikie konie

III.
noc już głęboka
czuwam niespokojnie spoglądając w sufit
ostrożny jak gołąb
próbuję pozbierać okruchy myśli 
obraz na ścianie koi wzrok
przywołuje wspomnienia minionego lata
wytrwałem tak wiele
muszę kroczyć dalej
 

IV.
marzyć trzeba żeby żyć
tańczyć nawet gdy muzyki brak
 

[lena2_]

Dużo tutaj smutnych myśli...no ale puenta daje nadzieję..:)

[fregamo]

@Joachim Burbank pozdrawiam

[Joachim Burbank]

@lena2_ trudno o optymizm, gdy życie nas nie oszczędza...

@fregamo pozdrawiam również!

Edytowane 31 Lipca 2020 przez Joachim Burbank (wyświetl historię edycji)

[Victoria]

@Joachim Burbank   Sporo smutku i goryczy w Twoich słowach,  ale...

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Właśnie. I uśmiechnąć się do siebie ;)

Uśmiechniętego dnia Ci życzę :)

Edytowane 31 Lipca 2020 przez Victoria (wyświetl historię edycji)

[Joachim Burbank]

@Victoria dziękuję i nawzajem!

@M.A.R.G.O.T bardzo dziękuję!

[Natuskaa]

Nie zgadzam się z tym co piszesz o świecie i nie rozumiem dlaczego akurat taką sobie wybierasz myśl do powtarzania, ale podoba mi się jak ten wiersz jest złożony i pojawiająca się nadzieja, choć nie wiadomo dlaczego tak odkładana do kiedyś...

 

Pozdrawiam :)

[Joachim Burbank]

@Natuskaa ja też wielu rzeczy nie rozumiem...dlatego próbuję o nich pisać:) Dziękuję za szczery komentarz.

@Ruth Mallory dziękuję!
 

@Andrzej_Wojnowski dziękuję!