Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Bez nadziei

tworczyni_
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

tworczyni_

tworczyni_

Opublikowano
Opublikowano

Kolejny dzien
Wyrywam kartke z kalendarza
On juz jest stracony, wiem
 

Rozczarowaniami buduje mur 
Zlepiam go poczuciem winy 
Systematycznie dzien po dniu 

 

Tone w oceanie wlasnych lez
Gorzkich jak nigdy dotąd 
Czuje że to ostatni wdech 

 

Ból paraliżuje mnie od środka
Strach przed samotnościa 
Najgorszy z koszmarów sie spełnia. 


Ludzie zrzucili kolorowe maski
Pozostały jedynie blade twarze bez wyrazu 
Puste wrzaski

 

Zamkne brame a kluzczyk wyrzuce już na zawsze 
Wezme ostatni wdech 
I zasne na jawie w  moim koszmarze

2
Victoria

Victoria

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

@Kajulka   Przejmujące, pełne goryczy słowa... A może wystarczy wybaczyć sobie - cokolwiek zrobiliśmy? Zacząć dzień uśmiechem i dobrymi myślami? :) Jeżeli uśmiechniemy się do siebie i świata, świat uśmiechnie się do nas ;) A nadzieja jest zawsze ;)

Pozdrawiam serdecznie :)

Edytowane przez Victoria (wyświetl historię edycji)
Gość Franek K

Gość Franek K

Opublikowano
Opublikowano

Dostrzegam jakieś dziwne podobieństwo do mojego wiersza. Przypadek?

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • hollow man
      geody nocy

      Przez hollow man · Opublikowano

      @vioara stelelor Metaforyczne stworzenia z tych kryształów.
    • KOBIETA
      nigredo

      Przez KOBIETA · Opublikowano

      @hollow man   „ Za każdym idzie jego Cień (…) C.G.J.    nawet w słoneczny dzień, dostrzegamy swój cień… pozdrawiam hollow man:)   
    • Berenika97
      Luiza

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @aniat.   Bardzo dziękuję!  To prawda - mijamy się codziennie, nie wiedząc, kto balansuje na krawędzi. Ta niewidzialność cierpienia to osobna tragedia. "Patrzmy na siebie łagodniej" - piękne zakończenie. Dziękuję za zrozumienie i empatię. :))) 
    • Whisper of loves rain
      Luiza

      Przez Whisper of loves rain · Opublikowano

      @Berenika97 Wiersz o tym, że życie toczy się dalej, nawet gdy w środku wszystko już dawno się skończyło. Codzienność rozpięta między lodówką a przepaścią' – nic dodać, nic ująć. Przejmujące.  
    • Berenika97
      Luiza

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Natuskaa   Bardzo dziękuję! Dziękuję za te słowa. Tak, ranki mogłyby być resetami... gdyby nie to, że czasem budzimy się z tym samym ciężarem co wczoraj. Świat rozprasza, to prawda - ale czasem problem jest w tym, że nie ma się dokąd zresetować. Pozdrawiam. :) @iwonaroma   Bardzo dziękuję! Tak - wróżka to ostatni desperacki gest, gdy ratunku nie ma ani na zewnątrz, ani w środku. Czasem idziemy tam, gdzie wiemy, że to bez sensu. Dziękuję za tę uwagę. Pozdrawiam. @Alicja_Wysocka   Bardzo dziękuję! Wróżka też ma swoją wróżkę a ta kolejną i tak w nieskończoność, bo czasami nikt nie umie sobie pomóc. Pozdrawiam :) @Wiechu J. K.   Bardzo dziękuję! Dziękuję za ten piękny obraz - wróżka zamieniająca się w źródlane strumienie. To mogłoby być zakończenie, którego wiersz potrzebuje. A "bądź sobą" - gdyby to było takie proste. :) Bardzo dziękuję za tak miłe słowa o wierszu. Serdecznie pozdrawiam. 

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...