Szemkel

[arkadius]

Mój Szemkel z linorytu czytający księgę życia  
jest buchalterem prowadzi kreatywną księgowość
przemyca grzeszników do nieba od lat
i w ten sposób oszukuje Boga
mam nadzieję że uratuje mnie z ognia
gdy się niebawem podpalę
nie mam satysfakcji z życia ale wierzę 
jako seryjny samobójca w wyższą opatrzność 
kiedyś gdy szedłem w stronę 
końca świata (miejscowi wiedzą o furcie)
miałem sznur w torbie by się wyhuśtać
ale głos spod samochodu mnie powstrzymał
nie widzę człowieka a tu pomóż mi
słyszę zamiast się powiesić 
poniosłem pijaka dalej się śmiali znajomi
uratował mi życie więc liczę na 
anioła nr siedem 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Edytowane 19 Lipca 2020 przez arkadius (wyświetl historię edycji)

[Marta Fatyga]

@arkadius Przejmujący  i autentyczny wiersz. Przypominasz mi młodych ,współczesnych poetów wypromowanych przez Grzegorza Michałowskiego red.Podlaskiego Kwartalnika Kulturalnego w Białej Podlaskiej.Wygrali wiele konkursów.

W Twoim wierszu nie ma "ściemy"to lubię, dokładnie wiesz o czym piszesz.

Pozdrawiam

Marta Fatyga

Edytowane 16 Lipca 2020 przez Marta Fatyga (wyświetl historię edycji)

[Gerber]

Bardzo dobry wiersz,  mocny i autentyczny w swym  przesłaniu.

[Pan Ropuch]

@arkadius Wszedłem tylko na chwilę by się tutaj pod pańskim wierszem pokazać, ogrzać się w jego cieple i naświetlić jego blaskiem ;) Ten Szemkel to rzeczywiście osesek jeden wśród anioło-archaniołów nie dość że siódmy z siedmiu, siedmioliterowy też to jeszcze zupełnie do nich niepodobny. Przemycał dusze łobuz jeden czym siał zgorszenie ;) Choć imię trzeba mu przyznać ma jak sam Pan Bóg, może nie tylko imię jest w nim tylko i aż boskie ;)

 

Ps. buchalter Szemkel i linoryt cóż za niespotykana słów kompilacja - creme de la creme :D

 

Pozdrawiam

Pan Ropuch