Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Gość Radosław
Opublikowano

@Marek.zak1 Podoba mi się przekaz tego wiersza: w pierwszej warstwie, i gdy refleksja schodzi głębiej.

"Nijaki"  , "do czego Ci ta wiedza ?' - to bardzo wymowne momenty w tekście. Ważne, podchwytliwe pytanie ;) zwłaszcza w kontekście słowa 'płocha".   Myśli wpisane w męski świat , ale nie tylko. Pozdrawiam. 

Opublikowano

Podlir jest męski,

ale kochania w nas więcej.

Czemu ty Ją kochasz,

temu ona Ciebie. 

W wymianie mechanizm,

gdy ona ustanie

i miłość minie.

 

(tak mówią mądrzejsi, ja tylko donoszę)

Lubię ten cykl przypowieści, b

Gość Franek K
Opublikowano

To jest nie do ogarnięcia. Znam przypadek miłości telefonicznej, gdzie kobietę uwiódł męski głos. Czasem się okazuje, że to dłonie albo jakiś inny szczegół anatomiczny. A już najlepiej jest mieć seksowny mózg, co już kiedyś omawialiśmy.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dokładnie, wiedza to tylko narzędzie, a sam Napoleon mówił, "Nie potrzebuje mądrych generałów, którzy wiedzą, jak wygrywać bitwy, ale tych, którzy je wygrywają". Pozdrawiam. 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Wiedza ta to rzecz nienowa,

tak już się ten świat nasz toczy, 

że potrafią oczarować 

przysłowiowe piękne oczy.

 

Zaś pięniądze oraz władza

silnym są afrodyzjakiem,

wiem, że wielu się nie zgadza

- ot, stereotypy takie. :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Zahukany   Niepewnością zahukany, Dookoła oczy patrzą. Jak wychylić się zza ściany? Przecież oni nic nie znaczą.   Uczepieni w błogi szaniec, Każdy własnym wałem milczy. Czy zaczynać szczodry taniec Lub w odwecie im powilczyć?   Ileż szlaków nieprzetartych, Prostych też do celu dróg? Na rozstaju stać rozdartym? Ile strachu można zmóc?   Iść na przełaj? Nie po trupach? Zamrzeć w miejscu, w zimny głaz? Biec samotnie czy też kupą, Głowę wetknąć w sypki piach?   A u celu który z kluczy Użyć do otwarcia bramy? Można tego się nauczyć? Pytam się – ja zahukany!       Marek Thomanek Kwiecień 2026      
    • @Łukasz Jurczyk   Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam.    Zawsze utwierdzasz mnie w przekonaniu, że pisanie jest rozmową, nawet gdy wydaje się monologiem. :))) Ból jest wspólnym językiem. Przez szczeliny wpada światło - dziękuję, że też czujesz. @Jacek_Suchowicz   Bardzo dziekuję! Serdecznie pozdrawiam.    Być, znaczy cierpieć i chłonąć zachwyty, W pierwszym oddechu los jest ukryty. @Annna2   Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam.    Człowiecze - właśnie to słowo! Nosimy je razem w skórze, każdy w swojej, każdy sam.   @Alicja_Wysocka   Bardzo dziękuję!  Rzadko zdarza się komentarz, który jest jednocześnie i interpretacją i osobnym tekstem literackim. Twój jest właśnie taki. Trafiłaś w sedno tego, co chciałam powiedzieć - że ból na początku nie przekreśla życia, tylko je funduje. Bardzo dziękuję za te piękne i mądre słowa.   Serdecznie pozdrawiam.  @Poet Ka   Bardzo dziękuję!    Ale potem przychodzi la joie de vivre. :) Serdecznie pozdrawiam.  @andrew   Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam.    Szkoła bez końca - każdy ból nową lekcją - zdajemy trwając.
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Bardzo dobra treść.. i.. budujące zakończenie. Tego budowania peelce życzę.
    • @violetta  dziękuję za polubienie  i wpis:)
    • @Nata_Kruk, dziękuję :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...