Dopełnienie

[lena2_]

To co nas różni bywa siłą,
która pozwala świat tłumaczyć.
Ja ci przybliżyć pragnę sacrum,
ty mnie profanum częściej raczysz.

Kiedy w poezji się zatracam,
prozę mi tworzysz wciąż na nowo.
A gdy w szarości życia toniesz,
podaję ratunkowe słowo.

Z odmiennej gliny ulepieni,
wciąż się dzielimy jednym chlebem.
Łatwiej połączyć różne światy,
gdy świt różowi wspólne niebo.

[iwonaroma]

Potrzebne to dopełnienie :) 

[[email protected]]

@lena2_ Jak trzeba... dopełniłem.
                 bomba... on jest ja byłem.

Pozdrawiam Lenko.

[jera]

Ujęła mnie ciekawa metafora poezji jako sacrum a prozy jako profanum. Liryka wydaje się być bardziej metafizyczna, służy do opisania uczuć, które są materią duchową, zaś epika zajmuje się bardziej przyziemnymi sprawami, bliższa jest rzeczywistości. Poezja i proza jak dusza i ciało.

[lena2_]

@iwonaroma @[email protected] @jera Dziękuję bardzo za miłe komentarze:)