zimne szkło

[Lucy Rams]

każde mieszkanie jest na pustkę chore,
a nikt nie mówi o niej.
Ivan Blatny "Wariacje"

spod popielatych zasłon wydobywa się skrawek księżyca. to nów
lub znów oko szuka słabych przebić bieli. W ukryciu
dłonie starzeją się wolniej. przybierają kształt równin
gdzie z każdym dniem wznosi się więcej ołtarzy niż pokoi.
pustych rozwiązań.

znamy te godziny, po których boli głowa. szklanki tłuką się
bez widocznego powodu jak nietrwałe imiona wczorajszych przyjaciół.
spacer pod główną ścianą. kroczymy, szuramy, kluczymy
i dochodzimy. bez przerwy do otwarcie kopert, które nie mają środka
tylko oddech.

coraz rzadziej słychać dziecięcy gwar. nasze urojenia i braki,
że zostawiamy się w spokoju. w popielniczce cumują niedopałki
z resztką włosów znalezionych na dywanie. zaklęte na czas szczęścia
gdzie kończy się czułość. trzeba umieć odchodzic nagle, bez uciekań
w jesień zamgloną.

przystaję. przyszłość przepadła wczoraj tak łatwo, tak nieodwracalnie
jak czubek drzew o zmierzchu.
 

[[email protected]]

@Lucy Rams Właśnie taki wiersz chciałem dzisiaj przeczytać Lucy, bezpowrotne przemijanie, widać oboje gonimy czas.

Wszystkiego dobrego.

[Pan Ropuch]

@Lucy Rams Upakowany cennymi pamiątkami i wspomnieniami jak kuferek rozmaitości na strychu pod pierzyną z kurzu. Każda strofa jest już dobrą miniaturą - smakują jak najlepsze konfitury. Pozdrawiam!

 

Pan Ropuch

Edytowane 21 Czerwca 2020 przez Pan Ropuch (wyświetl historię edycji)

[Tomasz Kucina]

Bardzo obrazowo uchwycone kryterium przemijania, nic dodać nic ująć. To jest wiersz z wyższej kategorii.

[lena2_]

świetny wiersz:)