Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Wiersz o drewnie

Anna Czyrska
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Anna Czyrska

Anna Czyrska

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Chciałabym napisać wiersz o drewnie.
Kochasz ten zapach,myślisz o lasach,
ucieczce z brylantowego miasta
przesiąkniętego rutyną.

Chciałabym napisać wiersz o
drewnianych lalkach.Wpatrzone obiecują
przebudzenie z wieczności zanim pożar nie
zgasi ich marzeń.

Chciałabym napisać wiersz.Zbudować drzwi
i wyjście.Aby było łóżko ,koniecznie drewniane
i okno.Muszą być schody by było jakieś
inne rozwiązane.

Chciałabym napisać wiersz o drewnie.
Mgła przesłoniła mi oczy,słońce powiodło
w stronę piasków.Chciałam napisać wiersz
o drewnie.

natalia

natalia

Opublikowano
Opublikowano

po co mówisz, że chciałabyś napisać wiersz? jak się chce to się pisze a nie takie dopiski wtrąca, zdecydowanie mi się nie podobają, tym bardziej, że się powtarzają, moim zdaniem również podział na wersy czasem nieuzasadniony, tzn źle mi brzmi, wolałabym ten wiersz np w takiej wersji:


Kochasz ten zapach,
myślisz o lasach,
ucieczce z brylantowego miasta
przesiąkniętego rutyną.

Drewniane lalki.Wpatrzone
obiecują przebudzenie z wieczności
zanim pożar nie zgasi ich marzeń.

Zbudować drzwi
i wyjście. Aby było łóżko,
koniecznie drewniane,
i okno. Muszą być schody
by było jakieś inne rozwiązane.

Mgła przesłoniła mi oczy,
słońce powiodło
w stronę piasków.

..............

ostatnia zwrotka nie bardzo mi się łączy z całością, czyżby owo zamglenie przyniosło potrzebę napisania wiersza o drewnie? Przedostatnia jest trochę drętwa, jesli mogę tak powiedzieć, nie wiem dlaczego mam takie odczucie, jakby nic do wiersza nie wnosiła od siebie, tylko meble... Druga, o lalkach jest piekna, bardzo mi sie podoba, najbardziej w całym wierszu :) a pierwsza może być, na wprowadzenie, zapach, las; brylantowe miasto przesiąknięte rutyną - ładne.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Nata_Kruk
      Ciało i nie tylko...

      Przez Nata_Kruk · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        ... warto, Andrzeju, ale ludziom z różnych powodów odchodzi na to chęć. Dalej w treści "komputerowo", ale "gada" z całością. Sorry za.. gada.. :) Pozdrawiam.
    • Tectosmith
      Wtorek

      Przez Tectosmith · Opublikowano

      @Nata_Kruk To był bardzo trudny wtorek a jeśli idzie o piwo to wróciłem do dawnych nawyków. Kontroluję to jednak w miarę skutecznie. A jeśli idzie o tabletki to jestem już na nie skazany, no chyba, że dojdzie do jakiegoś przełomu w farmakologii.  Dziękuję Ci Nata za obecność i komentarz, i pozdrawiam ciepło, i serdecznie. 
    • Nata_Kruk
      chleba naszego powszedniego

      Przez Nata_Kruk · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      i.... ... tak zasugeruję zapisać, żeby nie było tych "ogonów", ja ich nie lubię, cóż.. tak już mam. A treść... wiejska... :) ładna.
    • Migrena
      Granica

      Przez Migrena · Opublikowano

      @viola arvensis   Wioluś.   Twój wiersz czytam jak manifest cichej suwerennosci.   granica, o której piszesz  nie jest murem oddzielającym od świata, lecz przestrzenią wewnętrznej wolnosci to jest  miejscem, w którym człowiek dojrzewa do zgody na siebie samego .   szczególnie porusza mnie Twoja łagodność bo Ty nie walczysz z lękiem, nie bijesz się z burzą ale oswajasz ją z pokorą i uwaznością .   to poezja, która nie krzyczy metafizyką  lecz oddycha nią naturalnie.   dziękuję Ci za tę subtelną lekcję wewnętrznej granicy, która w istocie   staje się początkiem.   początkiem nowego.   piękna Poezja.   niezwykła.   jak Ty.    
    • Ignis
      "Utkane z miłości"

      Przez Ignis · Opublikowano

      Gdy biorę szydełko w dłonie wieczorem, Cisza otula mnie miękkim kolorem, Nitka po palcach sprawnie wędruje, A każde oczko spokój buduje.   Oczko do oczka – chwila skupienia, Z włóczki powstają miłe wspomnienia.  Tworzę dla dzieci małe maskotki,  I tak powstają miękkie istotki.   W każdej maskotce czułość ukryję,  Nitką miłości delikatnie zszyję. Dziecięcy uśmiech serce porywa, To moje hobby – radość prawdziwa.    21.02.2026r.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...