krótki utwór na wiolonczelę

[MIROSŁAW C.]

 

Panie

jeśli mnie wezwiesz 

to pozwól

 

bym choć przez chwilę

znów był chłopcem z latawcem

na polanie

 

gdzie trawa zielona

swobodnie faluje

poruszana wiatrem 

 

obok stoją jodły strzeliste

niczym wieże gotyckie

niedokończone

 

pod jedną z tych wież

leży wiolonczela

w której moje prochy złożą

 

a dusza odchodząc

poruszy struny

i będzie słychać melodię

 

przepełnioną tęsknotą

za światem

którego nie zdążyłem zrozumieć

 

 

 

 

 

 

[Tomasz Kucina]

To jest bardzo dobry wiersz, podoba mi się, nie jest przeszarżowany, przy użyciu dosyć oszczędnego słowa zbudowałeś głęboki przekaz, to umiejętność wyższego kalibru. Wolno zapytać? Jesteś na tyle dojrzały, że nachodzą ciebie aż takie głębokie rozważania? Jeżeli nie masz życzenia odpowiadać, pomiń to pytanie.

[jan_komułzykant]

@Tomasz Kucina Ma stajla i tyle ;)

@MIROSŁAW C. Świetny wiersz i temat na krótką etiudę filmową.

[MIROSŁAW C.]

@Tomasz Kucina "dojrzałość charakteru zależy od sił grawitacyjnych życia" 

Wiersz napisany drżącą dłonią...

Dziękuję za komentarz. 

 

@jan_komułzykant ... widzę to.

Dziękuję. 

[Tomasz Kucina]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Rozumiem. Warto słuchać ludzi doświadczonych, a do: @jan_komułzykant - tak, utwór ma stajla.

[Gość]

@MIROSŁAW C. sensoryczny, plastyczny wiersz. Obraz chłopca z latawcem porywa od pierwszego momentu. Ruch trawy, kolejne dźwięki, konsekwentnie aż do puenty. Bardzo dobry wiersz.

Edytowane 1 Marca 2020 przez Gość (wyświetl historię edycji)

[iwonaroma]

Gdzieś już ten wiersz czytałam.... czy to możliwe?

[MIROSŁAW C.]

@Dag  @AGFK Dziękuję. 

@iwonaroma ... możliwe (mikesz111). 

[Jacek_Suchowicz]

nie moja forma ale myśl wyrażona super

krótko i lapidarnie  tekst zatrzymał - dzięki

pozdrawiam

[Waldemar_Talar_Talar]

Twój najlepszy wiersz  - gratuluje weny.

                                                                               Pozd.

 

[Gość]

Nie wolno nam kisić lajków na takie etiudy! ;)

Kilkadziesiąt słów kilkanaście wersów a wydawać by się mogło, że zaczerpnięte ze studni życia bez dna. Muzycznie dopowiem sobie resztę komentarza.

 

 

pzdr

Edytowane 1 Marca 2020 przez Gość (wyświetl historię edycji)

[Dima Kartonof]

Poruszający. Dziękuję. 

[Gość Franek K]

Piekny klimat wyczarowałeś. Ciekawe jaka by to była melodia...

[MIROSŁAW C.]

@Annie @Annie @Annie @Annie @Annie @Jacek_Suchowicz @Waldemar_Talar_Talar @rumcajsowanie @Dima Kartonof @Franek K  Nie spodziewałem się... 

Miło mi, dziękuję za wszystkie ślady zainteresowania. Pozdrawiam. 

[[email protected]]

@MIROSŁAW C. Nie wezwie, musisz Mu zagrać... na wiolonczeli,

                              wtedy Ciebie zabrać... może się ośmieli?

[MIROSŁAW C.]

@[email protected] To się jeszcze okaże :) 

[Luule]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dołączam do fanów tego wiersza:) cały wiersz prowadził mnie lekko i miło, ale końcówka została i wybrzmiewała echem jeszcze jakiś czas, zresztą tak jak melancholijnie brzmi wiolonczela. Bardzo fajny tytuł, choć smutny, gdy skupić się na słowie 'krótki'. Że to wszystko za szybko się odegrało.

Sam pomysł na metaforę z wiolonczelą ciekawy, i choć rozumiemrozumiem.. to bardziej obrazuje mi się, zamiast samej wiolonczeli, futerał...

Pozdrawiam

[MIROSŁAW C.]

@Luule Miło mi, dziękuję. ( wiolonczela ma tu swoje znaczenie). 

[Czarek Płatak]

Choć to zupełnie inna wizja to przypomniała mi ostatnie pożegnanie Huntera S. Thompsona :)

Facet kupił ogromne ranczo, a w testamencie zażyczył sobie, by jego prochy zostały wystrzelone w niebo z pomnika jaki stanął na tym ranczu. Była ogromna impreza i fajerwerki. Wiem, to nie subtelne tony wiolo, ale skojarzenie i tak się pojawiło. 

A na zdięciu Hunter S. Thompson ostatecznie przechodzi do wieczności. 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[MIROSŁAW C.]

@Czarek Płatak ... z przytupem. Robi wrażenie :)