Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

nasza muzyka - org.fm


Rekomendowane odpowiedzi

  • Odpowiedzi 3,2 tys.
  • Dodano
  • Ostatniej odpowiedzi

Top użytkownicy w tym temacie

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się



  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @MyszolakBardzo mi się podoba sama myśl przewodnia wiersza, którą świetnie wyeksponowała @Berenika97. Pięknosłowie jest zawsze czymś zastępczym, w stosunku do rzeczywistości. Ono ją przetwarza, zmierzając w kierunku feerycznej iluzji. Może tworzyć całe światy, bo taki potencjał drzemie w języku i słowach ex definitione. W momencie, gdy pojawia się potrzeba zbudowania realnej bliskości, wyrażenia prawdziwych emocji - słowa stają się niefunkcjonalne, bo bliskość to ciało, dotyk, ciepło, przepływ energii przez każdy centymetr skóry. Tego nie da się stworzyć. To trzeba przeżyć.   Świetnie to podsumowuje M. Zabłocki w tekście sztandarowej piosenki G. Turnaua:   Zaufaj tylko warg splotom, Bełkotom niezrozumiałym, Gestom w próżni zawisłym, Niedoskonałym.   :)
    • @violetta napisz coś mądrzejszego niż bajania ptasiego móżdżku
    • @Berenika97   Bereniko.   Twoje trzy grosze to dla mnie .......bardzo duża kasa !!!    dziękuję Ci za tak precyzyjne wejście w świat tego wiersza. to, co opisałas jako "zawieszenie między istnieniem a niebytem”   jest dokładnie tym, co chciałem uchwycić czyli  człowiek jako echo samego siebie, jako opóźniony sygnał w systemie, którego nie da się poprawic bez przebudowy całego świata . Twoja interpretacja  "błędu w kodzie źródłowym dnia”  jest pięknie trafna bo ja  dokładnie tak to czułem, tylko nie wiedziałem, czy uda mi się przekazać to w słowach .   Widzę też, że dostrzegłaś samotnosć  (!!!), która w tym wierszu nie jest dramatem, lecz wynika z samej struktury istnienia. to dla mnie ogromna radość, że Twój odbiór czyni wiersz żywym.   że nie zostaje jedynie tekstem, lecz   staje się przestrzenią refleksji i uczuć.   czuję, że w tym dialogu między naszymi umysłami wiersz naprawdę "trwa” ,  a Twoje słowa towarzyszą mu z taką precyzją, jakbyś patrzyła w jego wnętrze   od środka .     dziękuję Nika.  
    • @Mikołaj_BatkiewiczMiłość do ojczyzny nie jest taka sielankowa, jak w tym wierszu, ale zawsze trzeba od czegoś zacząć - od tradycji i pamięci... naszych wieszczów ;) I to prawda, krajobrazy Polski są piękne. Ale może spróbuj zrzucić ten teatralny kostium XIX-wiecznego romantyka, zwłaszcza, jeśli chodzi o język, żeby wiersz nie brzmiał sztucznie i koturnowo. I wnikliwie rozejrzyj się wokół siebie, bo może oprócz ogródeczków, głogów i wiosny w pąkach jest jeszcze np. zdewastowany przystanek autobusowy, zapyziały dyskont, rachityczna zieleń miejska. To też jest nasze, rodzime, i to też jest warte pochylenia.
    • @hollow manwole nie wiedzieć o czym to jest , ale ładne
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...