Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

DROGA ŻYCIA

BARTOLOMEO
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

BARTOLOMEO

BARTOLOMEO

Opublikowano
Opublikowano

Przede mną droga

bez powrotu.

Brak na niej drogowskazów.

Nie ma już sił na powrót,

muszę zdobyć ten

biegun życia niczym Scott.

Teraz już wiem na pewno,

że nie wygram tego wyścigu

po szczęście i sławę.

Bo nie powrócę już,

nie brak mi tego,

co zostało poza mną.

Bo nie chcę już wrócić,

nie da rady, pozostanę.

1
Gość

Gość

Opublikowano
Opublikowano

Trzeba szukać zawsze dobrych stron 

Nawet z największych tarapatów można wyjść :-) 

Powodzenia życzę peelowi :-)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • viola arvensis
      Blizna

      Przez viola arvensis · Opublikowano

      @Migrena wyszeptałam sobie wiersz, czuję go - jakby coś o mnie, z głębokości/ z wysokości... Wspaniały utwór, pulsuje we wnętrzu - będzie przeze mnie nagrany. 
    • bazyl_prost
      taki dzień

      Przez bazyl_prost · Opublikowano

      @violetta @violetta nie jestem w twojej kuchni chyba , masz garnek parowy ? to jakiś ciężki sprzęt? miłość z gorącej wody chyba się nie udaje :-( ech ten koniec lutego, wszyscy wariują
    • bazyl_prost
      Przez palce

      Przez bazyl_prost · Opublikowano

      dziwne i nie wiem czy dobre
    • Migrena
      Randka

      Przez Migrena · Opublikowano

      @Berenika97   Bereniko.   o czym jest Twój wiersz ? o tej sekundzie, w której nadzieja zderza się z rzeczywistoscią i człowiek nagle rozumie więcej, niż chciał.   czekanie staje się tu czymś głębszym niż sytuacją towarzyską.   to akt wiary, że ktos nada sens zwykłemu czwartkowi.   a kiedy pada "Nie dotrę”, świat nie dramatyzuje tylko  po prostu odsłania swoją obojętnosć. najmocniejsze jest dla mnie: "do mnie dotarło wszystko ”   w tym zdaniu jest małe przebudzenie.   spotkanie z prawdą, z samotnością, ale też z własną godnością.   to trochę    jak u Søren Kierkegaard to chwila, w której człowiek staje twarzą w twarz z sobą samym. piszesz subtelnie, dojrzale i z ogromnym wyczuciem detalu.   i ja naprawdę swietnie czuję , że Ty wiesz, o czym piszesz   to jest POEZJA.      
    • Myszolak
      Niezręcznie

      Przez Myszolak · Opublikowano

      Przytuleni, wtuleni, nie owijamy ciał mową. Ręce się splatają, języki nie plączą.   Moje myśli rozwiewa wiatr, twoje nie mącą powietrza, słowa są ciężkie jak głaz, głosy nie giną w podziemiach.   Pory roku nie przenikają się, zdania nie są ciągłością. Gwiazdy nie tworzą zbioru, gest pozostaje osobną całością.   Więc może pomilczmy? Milczeć - niezręcznie. To całujmy się! Będzie jakoś zręczniej.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...