szarości

[iwonaroma]

kiedy dzień się kończy

a wieczór nie zaczął 

 

wykrada niepewność

czy to tak być musi

 

że jasność umiera

 

dzień po dniu

rok po roku

życie po życiu

 

niech już zginie na zawsze

 

to, co tak ściemnia 

Edytowane 26 Grudnia 2019 przez iwonaroma (wyświetl historię edycji)

[Marek.zak1]

Wieczór i noc mają swoje plusy:).

[iwonaroma]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Marku :) to co masz na myśli jest uprzywilejowane :)

 

dzięki Niewygodnej za głos :)

[Gość]

Lubię szarość 

Wiersz z przyjemnością przeczytałam :-)

[iwonaroma]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Dzięki Gosławo, ja też lubię szarość, jest taka nieoczywista :)

 

 

Zauważyłam w swoim wierszu brzydkie powtórzenie "się się " więc coś poedytuję

[Gość]

Jasność nie umiera. Schodzi za widokrąg żeby znów wrócić. Nawet jeśli twój wiersz to metafora życia i przemijania, i tego "staczania się" naszego świata - uważam, że to my ślepniemy idąc w ciemność. Ogólnie podoba mi się Twój wiersz, zainspirowałaś mnie (jestem laikiem i rzadko coś komentuję, żeby się nie wygłupić). Pozdrawiam.

[iwonaroma]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

;) dzięki Ulk, pozdrawiam również.

[Natuskaa]

Jasność też musi odpocząć najwidoczniej :)

 

Pozdrawiam

[iwonaroma]

Ooo, to to to ! :)

 

zdrowotnie również

[Czarek Płatak]

'Każde serca uderzenie w cień mnie, w cień, w cień mnie...'

[iwonaroma]

@Czarek Płatak dzięki Czarku, tyś łaskaw :)