Garbaty Jaś (wierszyk dla dzieci i nie tylko)

[Jan Paweł D. (Krakelura)]

Rósł sobie Jasio, pochyły jak pochyłe drzewko,

za to bardzo pożyteczny – gdy komuś ciężko

było, to zawsze mógł wskoczyć na Jasia i lżej

od razu się poczuć, lub stanąć na jego tle

 

i przewyższać Jasia o głowę, albo połowę,

lub nawet dwie – jednym słowem, ile kto sobie

życzył. I dlatego wszyscy lubili Jasia

i ten jego garb, który mu każdy wybaczał.

 

A i Jasio wyglądał jak gdyby się cieszył,

że garbaty, i że tak go lubią koledzy.

Śmieszny Jaś- niczym to lustro, które powiększa.

Śmieszny Jaś – ustami puszczał bańki powietrza.

 

Aż któregoś dnia, i nikt nie wiedział dlaczego,

stanął prosty i bujny jak sosna, do tego

pełna słowiczych gniazd i skaczących wiewiórek.

Byli tacy co się cieszyli, lecz ponure

 

były oczy niektóre, że Jasio garb stracił

i trzeba głowę zadzierać by go zobaczyć -

- i jak mu to wybaczyć? Taką Jasio miał cechę:

raz jednym, raz drugim przynosił pociechę.

 

Jedni znowu się chcieli wdrapywać na niego,

chwytać łase łasice, które w cieniu jego

igliwia lubiły przemykać, lub do berka

chcieli go zaprosić, gdy on tylko chciał ćwierkać.

 

Dziękował najuprzejmiej jak tylko potrafił

w ludzkim języku, i jak najbezszeletniej pławił

swoją iglastą czuprynę w słońcu, a czasem

szeleścił albo bezczelnie rozwichrzał z wiatrem,

 

że jak się popatrzyło z dołu, to tak jakby 

niebo czarne całe z igieł, a na nim gwiazdy

było widać, drgające jak wszystkie gałązki,

i było w nich życie, były nawet pająki.

 

Drudzy lubili usiąść, posłuchać pod sosną

w upalne dni, nawet przytulić się z wdzięcznością,

że taka bujna i cień rozłożysty rzuca

i migotliwy na ziemię – Jasio przypuszczał,

 

że jedynie światło przepuszczał przez igliwie,

i milczał o tym, ze światło zna jego imię

prawdziwe – tak również przypuszczał – i po chmury

niczym ciasto z białej mąki sięgał do góry,

 

i chciał wiedzieć kim jest piekarz, który codziennie

je zagniata, i jak na szkle kładzie na niebie

aż po horyzont – i tym chlebem chciał się żywić.

Bardzo się cieszył gdy przyjaciele prawdziwi,

 

chociaż mówić potrafił jedynie jak drzewo,

chcieli posłuchać, nawet pospieszyć z konewką.

Bo i lekko i ciężko jest być taka sosną,

zawsze samotną, chociaż inne również rosną

 

sosny podniebne i rozłożyste nad lasem,

widząc siebie, milcząc pozdrawiają się czasem,

chociaż każda chce być większa, wyższa od drugiej -

- jest milczenie, w którym jedna drugą rozumie,

 

i rozumie, ze każda swój garb wewnątrz dźwiga

i dźwigać będzie, w lesie, gdzie zmienia się klimat,

z którego sosny jedna po drugiej odchodzą,

tam gdzie nie ma garbów, i nikomu nie szkodzą.

 

[Marek.zak1]

Ponysł super, ale dla mnie po 5 zwrotce zaczyna się rozjazd w kierunku innej bajki. M

[Jan Paweł D. (Krakelura)]

@Marek.zak1 Bo to jest Jasio z innej bajki :) Dzięki i pozdrawiam.

[Alicja_Wysocka]

Kiedy usypiałam małego Stasia, za każdym razem musiałam zmyślać inną bakę.

Po pewnym czasie zabrakło mi bajek, więc w pewnym momencie z dwóch bajek robiłam nową, a Staś się pokapował i wytłumaczył mi, że z bajki do bajki postacie nie mogą przechodzić, bo każda bajka mieszka w innej książce :)

Faktycznie, materiał na dwie :)

[Natuskaa]

Podoba mi się ten kawałek o piekarzu, który codzienni zgniata chmury i jak na szkle je kładzie na niebie. Jak na wystawie w witrynie sklepowej patrz, podziwiaj... :)

 

Pozdrawiam

[Jan Paweł D. (Krakelura)]

@Alicja_Wysocka Przyjmuję do wiadomości uwagi, ale nie uważam, aby to były dwie bajki, moim zdaniem to jedna. Ale dziękuję.

@Natuskaa Dziękuję.

[jan_komułzykant]

w podstawówce, bez szczególnego zaangażowania starałem się swoich nauczycieli nigdy nie zawieść ;p

dlatego dowcipy o Jasiu kolekcjonuję od lat, a teraz jeszcze będę miał bajkę

– oczywiście jeśli pożyczysz do poczytania ;)

Świetna lektura. Pozdrawiam.

[Jan Paweł D. (Krakelura)]

@jan_komułzykant Proszę uprzejmie. Dziękuję.

[Sylwester_Lasota]

Całkiem niezła historia. Dla mnie o tyle zabawna, że kiedyś napisałem coś nieco podobnego :).

Pozdrawiam

[Jan Paweł D. (Krakelura)]

@Sylwester_Lasota Dzięki.

[Jan Paweł D. (Krakelura)]

@Pia Bo to nie jest tylko dla dzieci, ale myślę że klimatem może działać na wyobraźnię dziecka. Dzięki.