Ciasno myślom uśmiechom i łzom
-
Ostatnio w Warsztacie
-
Alicja_Wysocka 8 938
@hollow manJedno nie wyklucza drugiego
1
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 51 odpowiedzi
- 1 342 wyświetleń
-
- 45 odpowiedzi
- 1 105 wyświetleń
-
- 33 odpowiedzi
- 816 wyświetleń
-
- 30 odpowiedzi
- 558 wyświetleń
-
- 30 odpowiedzi
- 610 wyświetleń
-
.thumb.jpg.b66daf18cc3b5c3903dff7073373af8f.jpg)
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
Przez Migrena · Opublikowano
@Berenika97 rozmowa toczona szeptem, gdy wokół huczy orkiestra. urzekła mnie ta duszna atmosfera, którą tkasz z taką precyzją , najbardziej intryguje tu kursywa - to nie jest zwykły zabieg stylistyczny to szczelina w masce. podczas gdy "zwykły” druk obsługuje weselny teatr, gesty i toasty, kursywa staje się azylem dla prawdy. to tam tętni lęk, tam skora chłodnieje a wolnosć zamienia się w lodową rzeźbę . ten zabieg tworzy genialne pęknięcie bo pozwala nam słyszeć mysli, których Pan Młody nigdy nie pochwyci. piękny, warsztatowy majstersztyk o tym, jak milczenie może krzyczeć najgłosniej. Nika. to jest piękny wiersz. -
-
Przez Migrena · Opublikowano
@Annna2 Aniu. zachwyca mnie ta wędrówka przez ażurowe przestrzenie pamięci . namalowałaś dom, którego nie da się zamknąć w ścianach, bo pulsuje w sercu i kołysance mamy. dziękuję za to niezwykłe, koronkowe wzruszenie. mam wrażenie,że to jeden z najpiękniejszych Twoich wierszy. poetyckie cudeńko. -
Przez Migrena · Opublikowano
@Alicja_Wysocka nie wiem gdzie mieszkasz ale jak obok pojawi się goły facet (może z cyklistówką na tym.....no wiesz) z dzidą........ tak, to będę ja !!! -
Przez Migrena · Opublikowano
@Poet Ka Poe. formalnie drugi raz podchodzę do Twojego wiersza tylko tym razem z nieco innej perspektywy. tym razem czytam go jako bardzo świadome odcięcie się od pewnego modelu "prawdy doświadczenia” który w polskiej literaturze został skodyfikowany między innymi przez model w którym intensywność musi skończyć się rozpadem, a autentycznosć jest niemal nierozrożnialna od autodestrukcji. tu ten wektor zostaje odwrócony:l bo napięcie nie prowadzi do implozji, tylko zostaje utrzymane w ruchu, jakby jego przeznaczeniem nie była kulminacja, lecz trwanie, dlatego bliżej mi tu do pewnej " ontologii bycia w przejściu” niż do narracji granicznego aktu. most, wiadukt, tunel to nie są miejsca zdarzenia, tylko struktury pomiędzy, które nie pozwalają się zamknąć w stabilnej (pewnej) formie. w tym sensie Twój tekst myśli przestrzenią !!! nie jako tłem, ale sposobem istnienia. 'formatowanie wieczności” brzmi tu jak trafna ironia wobec wszelkich projektów domknięcia , zarówno tych wielkich historycznych, jak i tych prywatnych literackich. mógłbym powiedzieć (ryzykując pewne uproszczenie) że to ruch bliższy temu, co nazywałby nieustannym byciem w drodze, niż temu, co próbuje ustanowić trwałą forme sensu. najciekawsze jest jednak to, że Twój wiersz nie tyle neguje intensywnosc, ile odmawia jej finału. "pryszczaci” nie są tu już figurą niedojrzałości tylko stanem bycia, które nie chce zostać zamknięte ani w estetyce buntu, ani w estetyce spełnienia . i może właśnie dlatego ten tekst działa !!! bo w miejscu, w którym literatura często wybiera albo eksplozję, albo formę, on wybiera trzecią możliwość tzn. ruch, który nie daje się zatrzymać bez utraty własnej prawdy. napisałem to troche ryzykownie......ale wiesz Poe, że prawdziwie:) @Annna2 ja też Steda uwielbiam!!!
-
-
Najczęściej komentowane
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się