Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)



są tacy którzy chwalą świat
ale i tacy którzy przeklinają
mówią to jedno zakłamanie
że nic że tęcze i kwiaty

one tylko prawdę zamazują
którą każdy inaczej widzi
zwłaszcza ci którzy na górze
którym zawsze jest dobrze

mówią Bóg świat stworzył
nie wolno nań się obrażać
tylko z nim się pogodzić
że tylko w tym jest sens

a gdzie leży czysta prawda
kto najwięcej o niej wie
musisz sam czytelniku dojść
tylko aby nie we śnie



 

Edytowane przez Waldemar_Talar_Talar (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Mi się kiedyś przyśnił Bóg

śmiał się i rzekł że

wszyscy ten świat przeklinają.

Ci  co nie, marnie grają!

 

Siwą, długą, brodę miał

chyba On? trudno rzec

może grał, może nie

totolotka liczby znał, dać się bał

 

Zgoda zgoda, Ataraksja!

sztuka trudna, sztuka spora

jak tu ruszyć tego stwora

jakim jest ta rzeczywistość chora?

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Opublikowano (edytowane)

Prawda i tylko prawda.Wszystko to poparte życiowym doświadczeniem.Bez owijania w bawełnę - akurat w tym wypadku - subtelnie.Moje uwagi:

- 2 zwrotka, trzeci wers(powinno być chyba - na górze);

-infantylne zakończenie(2 ostatnie wersy kładą się cieniem na całość)stąd nie podpieram plusem;

 

Pozdrawiam.PS.Skoro i ja stoję w prawdzie muszę być prawdziwy w ocenach:)

Edytowane przez Ast Voldur (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@Gieesz -  witam  -  dziękuje  za głosik kom.oraz wierszyk

                       miło że zajrzałeś.

@Ast Voldur  -  witam -  dziękuje za szczery komentarz.

                                                                                                                   Pozd.

 

@Saint Germaine -  serdeczne dzięki za wizytę -  jest miła.

                                                                                                                Pozd.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Poet Ka   Twój wiersz wygląda niepozornie, ale pod powierzchnią dzieje się sporo.   podmiot niby "jest w środku” a jednak patrzy przez szybę  i to jest klucz!   jestesmy w świecie, ale zawsze trochę oddzieleni, jakby przez filtr własnej świadomosci.   dlatego ludzie stają się " przezroczyści”, a kontakt z drugim człowiekiem okazuje się czymś trudnym, niemal niemożliwym.   cukierenka z francuskimi wstawkami.   ale nie do końca prawdziwa.   pod spodem kryje się zwyczajność i funkcjonalność  co tworzy subtelny dysonans .    jest tutaj cichy paradoks.   brak głębszego kontaktu, rozproszenie, a jednocześnie drobna zgoda na rzeczywistość .   bez patosu, raczej w duchu spokojnego przyjęcia tego, co jest.   jest tu sporo finezji.   nie nazywasz napięć wprost   tylko pozwalasz im wybrzmieć między obrazami.   operujesz znakami filozoficznymi.   jest tutaj Jean Baudrillard, jest Edmund Husserl, i jest Alberta Camus.   przez te filozoficzne znaczenia nadałaś wierszowi głębi.     żeby Twój wiersz porządnie opisać potrzebny jest esej:)    
    • @Poet Ka   droga Poetko:)   mam wrażenie jakbyśmy się oboje odnajdywali w innych rejestrach rzeczywistości.   Ty widzisz rytm.   a mnie właśnie chodzi o rozpad rytmu.   chciałem osiągnąć efekt ciągłego naporu, jak fala, która nie ma wyraźnego taktu, tylko się rozbija.   chodziło mi o ukazanie endorfin w tańcu staccato w rezedrganych ciałach.   i kiedy cokolwiek podniesione przyciąganiem księżyca morze dotyka ich stóp.......     a Twoje  "zakłopotanie odbiorcy”    tak bo ten wiersz jest fizyczny do granicy dyskomfortu.   bo to nie jest erotyka  "literacka” -  to jest zderzenie prawie przemoc, prawie walka o przetrwanie.     bardzo sobie cenię Twoje komentarze:)   za ten - bardzo dziękuję:)     ps.   piszesz: "wiersz udany"!!!   no i tego potężnego wsparcia duchowego dzisiejszej nocy potrzebowałem!!!!!!!!!   caluję rączki:)            
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Tak, historia kołem się toczy, a wrażenie upokojowienia i ucywilizowania relacji międzyludzkich okazuje się tylko złudzeniem. Obawiam się, że ciekawe czasy przed nami. Dziękuję bardzo za komentarz i pozdrawiam :)       Dziękuję serdecznie. Pozdrawiam :)
    • Jestem tym o czym myślę     tęsknoty mają to do siebie gdy je omijam wchodzą w głowę niby dla żartu się panoszą                                                  szukam ratunku w gramofonie                       zlewam muzykę w każdą dziurkę to znaczy sama się przelewa z ucha do ucha za poduszkę dla Marków nocnych są okruszki    ma się rozumieć strzępy nutek albo pół_nuty - księżyc nadgryzł -  chciałam pozlepiać lecz zbyt trudne no i klej zeschły - nie na żarty                 a gdy już spijam senne muzy z mocą narkozy pełni nocy  zwykłym pociągiem znów podążam do blasków świtu - unaocznień      kwiecień, 2026         @Jacek_Suchowicz... Jacku... Twój rymowany komentarz pod poprzednim moim wierszem, stał się przyczynkiem do napisania tego powyżej. Dzięki Ci.. po raz któryś... :)  Dobrej nocy.   po cóż zalewać zmierzch muzyką ubarwi blaskiem nieba błękit i się zapadnie w ciemną nicość aby pokazać świtu piękno (...)        
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...