Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

(...) bo on nie wie

beta_b
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

  • Ten utwór został doceniony przez użytkowników.
beta_b

beta_b

Opublikowano
  • Ten utwór został doceniony przez użytkowników.
Opublikowano

bo on nie wie

jak nie kochał i nie myślał
i nie martwił się
przemykał
nie zależał ani jemu
to nie wiedział
bo i czemu


jaki kolor ma tęsknota
i jak nadać sens żywota
jaki ciężar miłość niesie
co nagrodą a co winą
jemu się pojęcia mylą

jego świat jest taki fajny
płytszy lżejszy jednostajny
i obrazy jakby szare
gdy uczucia trzyma stale
dyscypliną

bo on nie wie
jak kolory

ubarwiają świat szalony.

 

 







8
Waldemar_Talar_Talar

Waldemar_Talar_Talar

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

 

Witaj Beatko - fajny wiersz miło się czyta.

Ja chociaż jestem mężczyzną wiem jak kolory

ubarwiają życie bo jakby inaczej...

                                                                              Barwnego dnia ci życzę.

 

Edytowane przez Waldemar_Talar_Talar (wyświetl historię edycji)
Jacek_Suchowicz

Jacek_Suchowicz

Opublikowano
Opublikowano

czy on nie wie czy udaje

przecież w sumie nie jest głupi

jak nie kochał i nie myślał

hulajnogę sobie kupił

 

kiedyś martwił się przemykał

po bezdrożach się wałęsał

teraz poznał smaki życia

obcy jest mu głód i nędza

 

chociaż skromny wiedzie żywot

serce radość szczęście zdobi

nie dosięgnie żadne licho

gdy uczucia są na wodzy

 

 

pozdrawiam

1
Gość Franek K

Gość Franek K

Opublikowano
Opublikowano

Mam wrażenie, że tym niewiedzącym jakoś w życiu lżej. A sporo facetów to niestety daltoniści :)

 

Pozdrawiam. FK.

beta_b

beta_b

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Marku, nie wiem, bo nie dzielę świata na płeć tylko na końcówki. Tekst dedykowany, bo są Ci co nie wiedzą. 

 

Waldku,

dziękuję za obecność i Twoje serdeczne usposobienie. Ciepło się robi w środku.

Marletko, 

podoba mi się taki komentarz w formie tetrisa.  ;)

Jak udaje to jest jeszcze gorzej ;) Pozdrawiam Andrzeju. 

bb

Można na Ciebie Jacku liczyć z rymowanym komentarzem :D 

Nie mam weny by odwdzięczyć się na temat, ale są tacy co tej wodzy nie puszczają, żyjąc z kijem... (dyscypliną i dystansem). I na sztywno. ;)

Franku,

tu się zgadzam. Lżej, a szaro. 

Tomku,

dla mnie też smutna, bo jest strata, bo nie wiedział. 

 

Wszystkim kłaniam się za lekturę i przemyślenia. bb

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Rinimod Ikcyżuk
      Wylew

      Przez Rinimod Ikcyżuk · Opublikowano

      Spojrzałem dzisiaj na błękitne sklepienie. Wiszące u góry kumulusy widziałem, Między nimi oburzone oblicze Boga Patrzącego z dysgustem na efekt swojej kreacji.   Ciemniejsze obłoki ściągały się ku sobie Marszcząc czoło i nos na białej twarzy boskiej. Wywołany ohydą mars zniekształcał Pański fizys Nadając Mu charakter kogoś niekochającego.   Lecz może po prostu dziwnie Słońce świeciło? A może chmury inaczej dziś się ułożyły?   Spojrzałem jutro w kałuży szarej wodę. Dostrzegłem w niej rogi wychodzące z mej głowy. Połyskiem mimikowały ostrza krwawych noży. Mogłem poczuć lepkie, ciepłe strugi życia.   Oczu nie widziałem, bo zostały chytrze skryte W miejscu przecięcia się dwóch czarnych linii. Usta dawno już spierzchnięte, więc  Nie warto im wymawiać imion idei.   Lecz może to fale zdeformowały odbicie? A muł nadał czerń moim ślepiom w wodzie?   Spojrzałem wczoraj na kobietę, którą kochałem, Lecz nie mogłem ujrzeć w niej nic już pięknego. Pozbawiona była głowy, perwersyjnym zaś okrakiem Obnażała swą vagina dentata.   Puzlował mnie fakt jej istnienia. Komponenty sklecone w dysharmonii Tworzyły jedną spójną istotę, Która i tak nie radzi sobie z egzystencją.   Sam nie wiem ile osób to widziało - Te rzeczy dla mnie tak dobitnie rzeczywiste. Być może momentami zbyt głęboko dumałem I być może to tylko mnie się zdawało.
    • Alicja_Wysocka
      "Ach powiedz" – Poetycka pieśń o boskim pięknie kobiety | Adam Asnyk | Poezja śpiewana

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

    • andrew
      Marzenia jak życzenia

      Przez andrew · Opublikowano

      @Poet Ka

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • andrew
      DEPRESJA

      Przez andrew · Opublikowano

      @Anna1980 Depresja   pokoloruj swój świat na nowo    pogódź się z bratem, mamą,  przyjacielem, teściową...  zacznij tolerować inne poglądy  inną wiarę inne upodobania  wsiądź na rower, pograj w piłkę  idź do kina teatru filharmonii    pokoloruj swój świat na nowo   zacznij zbierać znaczki,monety kup sobie nowe ciuchy  wypasionego smartfona zjedz wreszcie wymarzone frytki  popij colą potem czekoladą  wyjedź w góry lub na lagunę    pokoloruj swój świat na nowo   zabierz żonę męża córkę syna…  na spacer kup im prezenty    pokoloruj swój świat na nowo   nie podawaj się tym którzy  cię zranili nie doceniają  nie rozumieją    zaufaj Panu powrócić do niego  a on Cię nie zostawi samego  jesteś jedyny niepowtarzalny  duplikatu nie ma   12.2021 andrew    Pozdrawiam serdecznie Miłego dnia     
    • Migrena
      nocna rozmowa

      Przez Migrena · Opublikowano

      @Poet Ka   towarzyszko od nocnych konstrukcji świata !!! czytam ten wiersz jak rozmowę prowadzoną nie tyle w ciszy   co w szczelinie między tym co pewne a tym co się tylko tak ustawia na chwilę żeby wyglądać jak pewne.     Twoje "szafa to szafa” nie jest dla mnie oczywistoscią tylko aktem odwagi tak jakby ktoś jeszcze próbował nazwać rzeczy zanim one znowu odpłyną w przypadek i ten karminowy rezolutny ton ma w sobie coś z uśmiechu filozofa który wie że budowla stoi dopokąd ktos w nią wierzy a jednocześnie z rozbrajającą lekkością dalej ją stawia. to jest bardzo dojrzałe pisanie . takie które nie potrzebuje efektow bo samo myślenie jest tu zdarzeniem. dziękuję Ci za tę rozmowę z bytem który udaje stabilnosć i za przypomnienie że nawet najprostsze zdanie jest decyzją a nie faktem   i trochę się uśmiecham bo mam wrazenie   że ten filozof czystego bytu siedzi tu z nami przy stole i już wie że krzesło też kiedyś zmieni zdanie   :))))   wszystkiego dobrego:)        

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...