Mani et ignis parvus

[Marcin Tarnowski]

Był czas kiedy się wasze złączyły dłonie

Ogniem, co nie spalając zapalił płomień,

Choć widnym stał się dopiero za jakiś czas.

Bywa, że dłonie rozłączą się i w dal.

Cóż z tobą płomyku? – Z sensem się pal!

 

Ilustracja: „Perchance” pod dyktando Marcina Tarnowskiego „Złączenie rąk”.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[andrew]

@Marcin Tarnowski

...

lecz dłonie będą tęskniły

gdy sobie przypomną

ciepło które przeżyły 

...

Pozdrawiam serdecznie

Miłego dnia 

[Charismafilos]

@Marcin Tarnowski śliczne! i ilustracja też! :)

Bardzo poruszające...

[Berenika97]

@Marcin Tarnowski

 

Niewielki wiersz, a tyle w nim mądrości o miłości, rozstaniu i o tym, jak iść dalej. Podoba mi się ten obraz płomyka. Wzruszający tekst, ładna ilustracja.