Okrutna historia w stylu retro

[AnDante]

Choć nad wyraz Tadeusz wielbił swą wybrankę,

w kilka latek po ślubie znalazł był kochankę,

kruczoczarną, prześliczną, jej oczy zielone

jak szmaragdy błyszczące, w złoto oprawione

sprawiały, że Zosine pieszcząc grzecznie dłonie

duchem już na kochanki gorącym był łonie.

Nawet chory, kaszlący, zawsze był gotowy,

by ze swą kochanka udać się na łowy

 

 

Zosia coś przeczuwała, nie mówiąc nikomu

z twarzyczką nachmurzoną chodziła po domu,

szukała, podglądała,  a to czarne włosy

znalazła na koszuli, a to dziwne głosy

ze stajni usłyszała, wtedy na jej twarzy

błyskawica przebiegła, o zemście już marzy,

 

Tadeusza podstępnie wywabia do sadu,

na śmierć go tam  zabija, nie roniąc ni śladu.

Wieczorem klacz zaprzęga, chce ładować zwłoki

Klacz się burzy, w tył rzuca i zapiera nogi,

Przymuszona nareszcie  z trudem ustępuje,

Zosia  ciało zawija, na bryczkę ładuje

i pod nocy ciemnością w rzekę wrzuca szczątki

zaś w domu po swym mężu usuwa pamiątki

i bez końca powtarza  okrutne te słowa:

 

Zginąłeś wiarołomco, nie toś mi ślubował,

a śmierć twoja dla wszystkich na zawsze niech znaczy

gdy żona czeka w łożu nie chadzaj do

 

 

 

 

klaczy

 

[Krzysic4 czarno bialym]

Dobrze że wróciłeś mistrzu :) 

[Bożena Tatara - Paszko]

I kiedy już jest Zosia zemstą nasycona

spać spokojnie powinna że nie zdradzi łona

z żadną inną kobietą luby wiarołomny

gdy do głowy przychodzi nad wyraz przytomny

pomysł,

nie zdradził mnie Tadeusz z żadną inną doną

umiłował las tylko i natury łono

gdzie uciekał był pewnie od pieszczoty grzecznej

klacz nie była winna... myśli niedorzecznej

nie mogąc umknąć

 

zamknęła się w sobie biedna Zosia na dobre

odtąd spędza samotnie noce nieprzytomne

od tęsknoty za wszystkim czego się pozbyła

feralnej nocy, kiedy go zabiła.

Niech by się już wymykał na te nocne łowy

w zdrowiu czy chorobie biec do klaczy gotowy

mógłby także mieć czasem nieliczne kochanki

byle z nią w alkowie był wieczory lub ranki.

 

Nie jest tak źle z Twoim jesiennym pisaniem :) 

 

Pozdrawiam ciepło :)

 

Edytowane 11 Lipca 2019 przez Bożena Tatara - Paszko (wyświetl historię edycji)

[Wędrowiec.1984]

Za Pana Tadeusza zawsze plusik. Uwielbiam oba dzieła, zarówno Adasia jak i Juliusza. :)

[Waldemar_Talar_Talar]

Witam -  miło cię widzieć  -  panowie nie szalejcie...

                                                                                                                   Pozd.

[Marek.zak1]

Zraniona kobieta jest do tego zdolna. Trzeba uważać:)

[Czarek Płatak]

Nie znane fragmenty XIII księgi? 

Pozdrawiam 

[AnDante]

I tak przez poetów świat się stale pieprzy

Im większa tragedia tym wierszyk jest lepszy ;)))

 

 

Serdeczne dzięki wszystkim, którzy poświęcili czas i uwagę na zapoznanie się z tragedią Zosi I Tadeusza przy walnym udziale klaczy, a opłakane skutki tegoż wydarzenia doskonale wierszem opisała Bożenka.

 

Serdeczne uściski

AD