Sztuka z sztuką

[Marek Cyran]

Spuszczam się 

   Poezją na kartkę 

Krwią na ręce 

  Bólem na serce

I solą na ranę 

 Gdy każdy wers moje pióro łamie 

 

 Modlę się do muzy ale nie słyszy 

Bo gra muzyka,zegar tyka

  Nawet karaś tego gówna nie chce tykać 

Kartko bo ja nad tobą skaczę i płacze i wzdycham 

 Kartko bo ja dla ciebie tracę czas, życie i zdycham

 

 I płótno stało się ciałem

  I słowo stało się krwią 

   A ja umarłem 

Poezja stała się mną