Dom

[Klaudia Gasztold]

Tu jestem obca 
Inna niż moje sąsiadki
Siostry i żony braci 

 

Czuję spojrzenia w moim kierunku
Kiedy idę przez miasto lub polną ścieżką
Coś mnie  uwiera od wewnątrz

 

Chcę, bardzo chcę wrócić 
Do domu
Tam jest moje miejsce

 

Tęsknię za moim życiem 
Godnymi warunkami bycia
Za miłością i zaufaniem

 

Lubię zamykać oczy
Na chwilę pamięcią zapukać do bram
Cisza budzi upragniony spokój 

 

Znów piszę list gałązką na piasku
Drzewa szumią mi odpowiedź
Plaża pełna śpiewu mew 

 

Tutaj jestem obca
Mam swój dom
Ten prawdziwy i jedyny

 

Klaudia Gasztold

[Alicja_Wysocka]

Twój dom jest tam, gdzie Twoje serce, niekoniecznie tam, gdzie śpisz :)

Edytowane 6 Czerwca 2019 przez Alicja_Wysocka (wyświetl historię edycji)

[Klara]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Po pierwsze przyjrzyj się zaimkom osobowym. Nie mówię, żeby pozbyć się wszystkich, ale coś niecoś można umniejszyć:)

Na przykład pozbyć się ich całkowicie w ostatniej strofie i mi* z trzeciej wywalić i moje* z pierwszej.

Zastanawiam się nad siostrami i żonami braćmi* Ogólnie nad innością. 

Pozdrawiam i zapamiętam dwie ostatnie strofy:)

 

[wjola]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

podpisuję się pod powyższym

 

podobno chcieć to móc :)

 

lepiej mi brzmi bez mi ;)

 

bardzo spokojny i ciekawy wiersz prowokuje do przemyśleń

pozdrawiam :)

[Sylwester_Lasota]

Gdzieś tak do połowy czytałem z pewnym zainteresowaniem. Dalsza część jednak przyniosła rozczarowanie. A "śpiew" mew w ogóle mnie nie przekonuje. Te, które ja znam, przeważnie krzyczą, czasami się "śmieją", ale nigdy nie słyszałem żadnej śpiewającej.

Pozdrawiam :)