Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Gdy sutener nie patrzy

Dawid Rzeszutek
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Dawid Rzeszutek

Dawid Rzeszutek

Opublikowano
Opublikowano

Gdy sutener nie patrzy

 

Czy świecie? Czyś nasz?,
Oh! Oby mój!
Oh, świecie Nasz! Oh, Nasz!
bo przecie mój ?!

 

Ile płacą Ci za dobę współżycia?
i dlaczego aż tak drogo?
gdyż zera na fakturze
chyba też kopulują...

 

Jesteś nałożnicą wielu królów 
- Adamów chowających wartość 
za listkiem figowym,
wartość jakby permanentną.

 

Twoja świeca płonie, a każdy,
jak iskra Houdini'ego - pojawia się
i znika, rachunki za światło
opłacając czekami bez pokrycia.

 

Ale rozkosz uścisku twej rozpusty
- taniec w objęciach gwałcących pytań 
i wytrysków puent w kurniku umysłu 
za srebrniki z tacy kupiłem!

 

Czy świecie? Czyś już mój?
Oh! Oby nie nasz !
Och świecie mój! Oh też mój !
bo przecie nasz ?!

2

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Alicja_Wysocka
      Taki ja

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @vioara stelelor   odwołuję   tam jest wszystko prawdziwe oprócz słowa do rymu haftem wiersz wyszywany peel - to chyba filut.   Tak chciałam :)
    • bazyl_prost
      fragment

      Przez bazyl_prost · Opublikowano

      Proza pachnie jak strych. Trzeba się wczytać w to co świeże. To co dobre zawsze jest świeże. Sens życia, czym on jest? Końcem kija czy czymś wewnętrznym. Przygoda czy przeżycie. Opisy przyrody. Przyroda dziś markotna , jak tu się rwać do życia jak roztopiony śnieg znowu zamarzł? Można coś ugotować . Smutno? może budyń?
    • Somalija
      ***

      Przez Somalija · Opublikowano

      @Arsis Zima jest w tym roku udana. Przyniosłam do domu gałązki forsycji, pięknie rozkwitły. Chcesz zobaczyć? Dziękuję za piosenki

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Amber
      Poniedziałek

      Przez Amber · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Podoba mi się pomysł na sprawozdanie, rekord wydarzeń wierszem,  kibicuję:)
    • AgnieszkaJakiel
      ...

      Przez AgnieszkaJakiel · Opublikowano

      Kiedy zamykam oczy widzę ją. Biegnie na autobus. Obiecała być na czas. Zdyszana, spocona. Uśmiecha się.  Zdążyła. Autobus żółty, wysłużony, pamięta wiele podróży, wiele twarzy. Jest wdzięczna, bo już nie moknie. Siedzi w cieple, na miękkim, niebieskim fotelu, mokrym od łez, potu, szczęścia i zmęczenia.  Jak księżniczka na ziarnku grochu. Trochę trzęsie i wtedy wracają wspomnienia. Zamyka oczy, zmęczone, spokojne. Wspomnienia, oczy i ona. Siedzi w bezruchu.  Zerka do środka. Obdarowania przepływają w myślach jak świetliki mocy. Kiedy na nią patrzę czuję łagodność i słodki ciężar życia. Nie znam jej jeszcze za dobrze. Ale wiem, że ma wszystko. Ma siebie. Ma dokąd się spieszyć. I ma gdzie odpocząć. Taka piękna. Delikatna i pomarszczona, jak skórka pomarańczy tuż przed Wigilią. Krucha i potężna. Pachnie szczęściem.  Oddaniem.  Przygarnięciem. Mijają kolejne przystanki. A my siedzimy. Splecione.  Bez pośpiechu. Ktoś czeka. Obecność coraz bliżej. Jakby rozsznurowała się przestrzeń  Jakby czas przestał zajmować miejsce.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...