Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

                                czy w labiryncie
                 połyskujących błękitnym światłem
                magicznych portali zapraszających
                                           wejdź
                             u nas będzie ci najlepiej
                                    od lat kilkunastu
                                po przełomie wieków
                    zaczniemy wzajem mniej zauważać

                                        new - tech
                                        know - how
                                           a więcej 
                                takiego z krwi i kości
                                          myślącego
                                           czującego
                                          pragnącego
                                 człowieka w człowieku

                                                                                                                                                                                                                      

                               

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

                                   

Edytowane przez Bogdan Brzozka (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Także mam takie wrażenie, niestety - mało tego - z własnych obserwacji wyciągam konkluzję, że rośnie pokolenie jednorękich młodych ludzi, nierzadki jest widok młodego człowieka który np. jedną ręką przygotowuje kanapki a w drugiej nieodłączny smartfon. To jest chore... tak samo jak smartfon zastępujący od najmłodszych lat dziecku mamę, nianię, telewizor i relacje czysto międzyludzkie. Pozdrawiam Sylwestrze.  

Opublikowano

Hej:)

a może od kilkunastu lat* i bez wzajem*?

Uważam, że smartfon to najlepszy przyjaciel kobiety:)))

A tak na poważnie, to staram się, aby w moim domu dużo się rozmawiało, czytało książek i korzystało z uroków przyrody. Myślę, że warto powalczyć o drugiego człowieka:)

Pozdrawiam:)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Migrena  bardzo dziękuję za docenienie wiersza i jego ocenę.  To powrót do źródła, obecność przez nieobecność.  Pozdrawiam serdecznie.   
    • w rodzinie była ostatnią na którą spojrzeli święci pojawiła się w 1999 roku jako chora psychicznie dwunastolatka pisząca pamiętnik kiedy miała szesnaście lat filmowałem jak wyciąga gumę z majtek i zbiera sobie przed lustrem włosy w długi emocjonalny kitek w hotelu miracle wyciąga ze ściany suszarkę i uruchamia ekspres do kawy potem wychodzi do lekarza wyciąga ołówek i pisze na drzwiach closed wyraźnie mówi do portiera że nie wróci już na noc bo lekarz ma edytor tekstu na tym kończy się scena w budynku karolina przechodzi przed napisem don't walk uśmiecha się macha ręką w kadrze widać też psa i smutnego mężczyznę który patrzy na bose łapy psa karolina powoli przechodzi coś mówi do mężczyzny który wyciąga rękę próbując złapać ją za śmieszny kitek wtedy powietrze pęka jak grafit w źle zatemperowanym ołówku
    • ulewa   o deszczu z  użyciem  szumiących Staff pisał    miarowy i równy tak szemrał kroplami    Twój - chlusty i cięcia z ukosa tak obmył   dał życie
    • Koniec zwiedzania na dziś on orang hutan i ja istota dua kaki spojrzeliśmy sobie w twarz   Almayer's Folly biały człowiek i opium jego dom w dżungli   Dwóch procent w genomie brak by w łóżku leżeć na wznak  
    • I choćbyśmy grały te same akordy, zawsze będzie pół tonu różnicy. Może moje pianino jest rozstrojone, a może Ty nie grasz dla mnie, kiedy ja komponuję jedynie dla ciebie.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...