Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Tryptyk kulinarny

Bogdan Brzozka
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Bogdan Brzozka

Bogdan Brzozka

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

                Tryptyk kulinarny
         (ze świnią w tle plus kompot)
                             I
woda włoszczyzna przyprawy saganek
ziemniaczki żeberka i ogon wieprzowy
kapusta kiszona - także majeranek
i kapuśniaczkowi smak oddał wieprz owy
                             II
kasza gryczana kraszona skwarkami
(rodzinkę - ze smakiem nakarmić się uda
kiedy na stół podam wraz z korniszonami)
Gulasz zgotowany z wieprzowego uda
                             III   
deserek z kolei - ten żona dziś zrobi
ze słodziutkich i pełnych powabu dyń 
z niewielkim dodatkiem cukru i skrobi
jesienią pachnący i zdrowy budyń

                           

                           kompot
                               plus 
                                  ;)
po owoc na ogród wnet synków wysłałem
(chłopakom pot kapie z czoła - z cienia braku )
gdy w dzbanek pachnący kompot z wiśni wlałem 
żona mówi śniłam dziś o takim smaku.

Edytowane przez Bogdan Brzozka (wyświetl historię edycji)
2
Liryk

Liryk

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

Tłuściutko, aż kipi polskością...

nie zwykłem się raczej w gary

wścibiać, kucharska to klauzula sumienia,

nakazuje jednak

choćby deser podkreślić

 

by budyń kajmakiem na przyszłość dosłodzić,

orzechy pieczone,

(garść jeżyn)

i świeżą melisę - położyć*

 

kompot wiśniowy z nutami, anyżu i miodu - koniecznie przeżyć:)

 

Pozdrawiam

 

 

 

 

Edytowane przez Liryk (wyświetl historię edycji)
1

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Poet Ka
      ulewa

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      ulewa   o deszczu z  użyciem  szumiących Staff pisał    miarowy i równy tak szemrał kroplami    Twój - chlusty i cięcia z ukosa tak obmył   dał życie
    • Witalisa
      WYBIEG

      Przez Witalisa · Opublikowano

      Koniec zwiedzania na dziś on orang hutan i ja istota dua kaki spojrzeliśmy sobie w twarz   Almayer's Folly biały człowiek i opium jego dom w dżungli   Dwóch procent w genomie brak by w łóżku leżeć na wznak  
    • Kasjopeja.
      Melodia

      Przez Kasjopeja. · Opublikowano

      I choćbyśmy grały te same akordy, zawsze będzie pół tonu różnicy. Może moje pianino jest rozstrojone, a może Ty nie grasz dla mnie, kiedy ja komponuję jedynie dla ciebie.
    • Michał Pawica
      Hamlet - monolog

      Przez Michał Pawica · Opublikowano

      Być albo nie być - w tym kwestia istotna: Czy szlachetniejszą ideą jest cierpliwie znosić Strzały i pociski straszliwego losu, Czy też za broń chwycić  przeciw smutków morzu, I, stając w szranki, im kres położyć?  Umrzeć – śnić; Nic więcej: Snem swym światu ogłosić, że kładziemy koniec Serca rozterkom albo życia ciosom, Które dziedziczy ciało: oto jest spełnienie, Którego wszech winien żądać. Umrzeć – spać; Śnić  nawet może...– Lecz drąży niepewność: W tym śnie zatraty, sny jakie nadejdą, Gdy zrzucimy z siebie powłokę śmiertelną? Muszą nam dać czas na namysł – to szacunek, Co czyni z bytu długiego  - nieszczęście: Bo czemu cierpieć nam czasu bicze i obelgi, Ciemiężcy razy,  ludzi dumnych wzgardę, Ból niespełnionej miłości, z praw kpinę, Urzędów bezwstydne, zuchwałe szyderstwa, Które cierpliwi od niegodnych znoszą, Jeślibyśmy wreszcie  spokój mogli znaleźć W ostrzu sztyletu? Kto znosiłby trudy, Znoił się i pocił pod  życia ciężarem, Gdyby nie lęk przed tym, co ze śmiercią przyjdzie -  Nieznanym krajem, z którego porządków Żaden człek nie wraca - to spina zamysł, I sprawia, że nam dorzeczniej znosić takie ciosy, Niż zbiec ku innym, których wciąż nie znamy? To ta świadomość nas czyni tchórzami, To tak radosny rumieniec zamiarów Skrywa chorobliwy, blady nalot myśli, A przedsięwzięcia wagi wiekopomnej Zmieniają koryto pod tym  naporem I zrzekają się prawa do miana - Działania.
    • Alicja_Wysocka
      tylko powiedz

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @obywatelDobrej nocy, dziękuję :)     @Natuskaa  Dziękuję :)    

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...