Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

Na światłoczułej kliszy wspomnień
obrazy widzę czarno-białe,
czas jakby wolniej wtedy płynął 
i miałem wszystko to co chciałem.

 

Kiedy w ,,wojnę" się bawiliśmy

na plecach łuk - w kieszeni proca
( niebawem się ,,dozbroiliśmy"
w,,Kałasz" zmieniając kawał kloca).

 

Choć nieraz guza się nabiło

albo zdarzały się wypadki

jak ręką odjął - przechodziło - 
wystarczał czuły dotyk matki

 

W szkole uczono różnych rzeczy
co to cosinus? makrofagi?
Nikt z nas nie myślał, czym się zgłuszyć
nikt z nas nie wiedział co to dragi.

 

To były czasy gdy w pokoju
na ścianie zamiast TV plazmy,
wisiał zdobyty gdzieś od kumpla
nowy plakat rockowej gwiazdy.

 

Spotykaliśmy się w soboty
u kumpla tego czy owego,
z zapartym tchem słuchając ,,Trójki"
z listą przebojów Niedźwiedzkiego.

 

Do dziś pamiętam smak ,,Carmena"
,,dziewiczy" łyk wina ,,La Creema"
pierwszy dziewczyny dotyk ciepły
gdy zaprosiłem ją do kina.

 

 

Wałcz 05.02.2019

Edytowane przez Bogdan Brzozka (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Marku, tak - miałem wszystko to co chciałem - kochających rodziców, ciepły dom, rodzeństwo i chociaż nie przelewało się w domu, jeśli chciałem coś z rzeczy materialnych, to o to walczyłem - pierwszą perkusję kupiłem w wieku piętnastu lat za zbieranie w wakacje truskawek u bambra i mieszanie zaprawy na budowie, gdy kolegi tata się budował. Po pałki do perkusji - do najbliższego sklepu muzycznego miałem ,,wybór": Szczecin - 145 km, albo Poznań - 120 km - więc się brało kloc bukowy - praktyki miałem na warsztatach jako tokarz - i z klocka 10x10 cm miałem pałek na parę miesięcy, a jeszcze i kolegów wspomogłem - bo chcieć to móc. ;) A jak smakowała szynka w święta wystana całą noc w kolejce, czy pomarańcze, o których w głównych wiadomościach donoszono że: ,,statek z bratniej Kuby przypłynął z pomarańczami na polskie stoły" :))

To były dziwne czasy....Pozdrawiam gorąco. 

Opublikowano (edytowane)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Szczerze? Jeszcze nie to, czego oczekiwałbym :)

Mówi się, że w wierszu rymowanym, regularnym (a powyższy w zamierzeniach na taki mi wygląda), pierwszy wers narzuca formę wierszowi. Osobiście uważam, że jest to pierwsza strofa, ale zostańmy przy tym uproszczającym sprawę, teoretycznym wersie. Pierwszy wers ma dziewięć sylab i można przyjąć, że średniówkę ma po piątej sylabie... Oczywiście, że wszyscy się potykamy, ja dosyć często też, zawsze jestem jednak wdzięczny za wskazanie mi takich błędów, mam nadzieję więc, że i Ciebie nie urażę wytykając wierszowi kilka potknięć i sugerując jakieś poprawki :).

Przejdźmy zatem do wiersza:

 

Na światłoczułej kliszy wspomnień  5/4
obrazy widzę czarno-białe,             5/4 tutaj jest niepotrzebna inwersja 'widzę obrazy czarno-białe'
czas jakby wolniej wtedy płynął      5/4 'czas jakby płynął wtedy wolniej' (lepiej się rymuje pomimo inwersji)
i miałem wszystko to co chciałem.  5/4

 

Kiedy w ,,wojnę" się bawiliśmy       tutaj zaczynają się problemy. 'się' z pewnością przylega do 'bawiliśmy', więc średniówka z automatu wypada po czwartej sylabie i mamy wers w układzie 4/5. Może lepiej byłoby np.: 'Bawiliśmy się czasem w wojnę', gubimy rym, ale może da się to jeszcze naprawić :)

na plecach łuk - w kieszeni proca  znów 4/5 'na plecach łuki, w dłoniach proce'?
( niebawem się ,,dozbroiliśmy" 3/6(?) 'zbroiliśmy się bardzo chętnie'? ('chętnie' niedokładnie rymuje się do 'wojnę', ale się rymuje :))
w,,Kałasz" zmieniając kawał kloca).5/4

 

Choć nieraz guza się nabiło 5/4

albo zdarzały się wypadki 5/4

jak ręką odjął - przechodziło - 5/4
wystarczał czuły dotyk matki 5/4 ta zwrotka jest piękna, równiutka, mucha nie siada :)

 

W szkole uczono różnych rzeczy 5/4
co to cosinus? makrofagi? 5/4 pytajniki moim zdaniem niepotrzebne, wystarczą przecinki. Przecież nie pytasz, tylko opowiadasz o czym uczono w szkole
Nikt z nas nie myślał, czym się zgłuszyć 5/4
nikt z nas nie wiedział co to dragi. 5/4

 

To były czasy gdy w pokoju         5/4
na ścianie zamiast TV plazmy,    5/4
wisiał zdobyty gdzieś od kumpla  5/4
nowy plakat rockowej gwiazdy.    4/5

 

Spotykaliśmy się w soboty           6/3
u kumpla tego czy owego,           5/4
z zapartym tchem słuchając ,,Trójki"  4/5
z listą przebojów Niedźwiedzkiego.     5/4

 

Do dziś pamiętam smak ,,Carmena" 5/4
,,dziewiczy" łyk wina ,,La Creema"    4/5
pierwszy dziewczyny dotyk ciepły     5/4
gdy zaprosiłem ją do kina.               5/4

 

To na razie tyle. Myślę, że nad interpunkcją trzeba jeszcze też trochę popracować, a uważam, że warto, bo to jest, moim zdaniem dobry wiersz, tylko po prostu ciągle jeszcze trochę niedopieszczony :)

Pozdrawiam serdecznie :)

 

 

Edytowane przez Sylwester_Lasota (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Dzięki za wykład - jestem kompletnym amatorem, pisać zacząłem w wieku 54 lat  przez tych parę dni na portalu już na wiele aspektów związanych z pisaniem poezji i nie tylko otworzyłeś/ otworzyliście mi oczy - a gdzieżbym  miał się czuć urażony - wszak dołączyłem do portalu nie tylko po to by publikować, lecz przede wszystkim by nauczyć się - podstaw przynajmniej na początek, za co serdeczne dzięki - pozdrawiam serdecznie.

Opublikowano

Jaki tam wykład, to tylko kilka moich uwag co do tekstu. Jest na tyle dobry, że myślę, że warto mu poświęcić trochę więcej czasu.

Mówiąc szczerze, to chyba dosyć trudno znaleźć jest obecnie poetę zawodowca :) :) :). Muszę przyznać, że jak na początkującego, to piszesz bardzo dobrze :)

Opublikowano

Bardzo fajna sentymentalna podróż :-) Każda zwrotka to powrót do ciekawych wspomnień.

Również tych moich ;-) Dzięki.

 

*Podoba mi się tytuł. Bywa, że też tak miewam...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @MIROSŁAW C.   Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :) 
    • @Łukasz Jurczyk   Emocje, jakie niesie Twój tekst są uniwersalne i ponadczasowe. Dla narratorki - kobiety wojna nie jest zaskoczeniem - była „długo ostrzona”, napięcie narastało od dawna. I o ile umysł może się przygotować na fakty, to ciało i zmysły nigdy nie są gotowe na fizyczne doświadczenie grozy.   Ciekawa jest ta strofa - „Niektórzy jeszcze spali. , Bogowie bywają , okrutnie praktyczni.” - jakby śmierć we śnie jest z jednej strony formą litości, z drugiej - dowodem na bezduszny pragmatyzm wyższych sił.   Powrót brata nie przynosi kobiecie ulgi ani radości - staje się dowodem na to, jak wojna deprawuje i niszczy ludzką psychikę. Brat przynosi łup zdjęty prawdopodobnie z martwego ciała. Między rodzeństwem wyrasta mur traumy. Pytania są zbyteczne, bo odpowiedzi są zbyt straszne, by wypowiedzieć je na głos.   Brat ogłasza, że „wygrali”, ale brzmi „jak dziecko”. Ten dysonans pokazuje, że pojęcia takie jak „zwycięstwo” czy „chwała” tracą rację bytu w zderzeniu z rzezią i grabieżą.   Na końcu przylatują kruki - symbol padlinożerców, śmierci i pola bitwy. Fakt, że pojawiają się wcześniej niż słońce, niesie miażdżące przesłanie- po tej nocy nie ma już nadziei. Świt nie przynosi wybawienia, a jedynie obnaża pobojowisko. Zwycięzcą nie jest żadna z walczących stron, a jedynie śmierć. No i na koniec znowu napiszę, że to fascynujący tekst i bardzo lubię jego symbolikę i przesłanie!   Słowa stały się ciężkie, jak te bransolety. Nie dźwignęliśmy ich  razem.     
    • @Łukasz Jurczyk   Mogłabym to samo pytanie zadać Tobie, ponieważ jesteś w tym temacie profesjonalistą. Skoro źródła na ten temat milczą, to możemy sobie tylko "pogdybać". Uważam, że mieszkańcy Cyropolis nie byli samobójcami. Ich decyzja być może była mieszanką skrajnej desperacji (poczucia, że bez walki i tak zostaną zniszczeni, jak Warszawa w 1944 roku) oraz chłodnej, choć ostatecznie błędnej kalkulacji militarnej (wiary w geniusz Spitamenesa i pomoc Scytów, co przypomina polskie nadzieje na pomoc Zachodu w 1830 czy 1944 roku). Może rzucili wyzwanie Aleksandrowi, bo uznali, że cena niewoli przewyższa ryzyko śmierci w walce. Dziś trudno jest odtworzyć mentalność i sposób myślenia ludzi ze środkowej Azji sprzed ponad dwóch tysięcy lat.  Pozdrawiam. :)
    • Zarzewie i weź raz.    
    • @Starzec tak kocha to tylko Bóg:)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...