Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Miałem napisać komentarz wcześniej, ale coś mnie zbiło z pantałyku. Bardzo fajny wierszyk. Lubię dwuznaczności i rymy :)

 

Z piórem to po ciemku trzeba

Dość ostrożnie się zabawiać

Jak na kołdrze zrobi kleksa

Długo trzeba go wywabiać

 

 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Moje pióro lubi światło

ja się raczej wstydzę

niech nie patrzy, czasem drapię

po cóż ktoś ma widzieć,

 

wszak po ciemku zawsze mogę

jak kura pazurem

do czytania po papierze,

a z rozkoszy - skórę

 

Dziękuję, Franku :)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Wszystkie piękne zakamarki

Połechcę i w dół i w górę

Lecz prawdziwą rozkosz sprawić

Można tym piszącym piórem

Opublikowano (edytowane)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Też tak uważam :)

Miłość między poetami bywa wzniosła, czysta, święta, platoniczna.

A ile dzieci im się urodzi w postaci wierszy, a jakie piękne!

 

ja kiedyś umrę, nie na starość,
lecz ze wzruszania nad sonetem
wtedy napiszcie na nagrobku
że to się stało przez poetę,

bo takie piękne wiersze pisał,
że zachorzała z nich na miłość,
do jego pióra naturalnie

i tak jej cudno umrzeć było

Edytowane przez Alicja_Wysocka (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Co by o tym wierszu nie napisać, będzie stosunkowo nie/z/ręczne /tu wszelkie skojarzenia uprawnione :) /, bowiem coraz trudniej znaleźć słowa adekwatne do urody takich brylancikôw. Umajam więc tylko wersy lubisiem i ściskam Autorkę.

s

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się



  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • wiele mówimy do Boga  i o Nim  najwięcej ci co daleko    a świat  świat byłby  jak piękna kwitnąca łąka  każdy kwiatek listek  cieszy się istnieniem    zajrzyjmy w siebie  częściej słuchajmy    CO BÓG  CHCE POWIEDZIEĆ    wtedy …   Jezu ufam Tobie    6.2026 andrew  Piątek, dzień wspomnienia męki i śmierci Jezusa   
    • @Poet Ka  To wiersz o próbie uchwycienia " rytmu lata".  Jest bardzo zmysłowy.  Pokazujesz nam ten wolny dzień obrazami. Bardzo podoba mi się ta  "rama miniatury". Patrzysz przez "romby miniatury" , czyli siatkę i opisujesz to, co widzisz.  Krótkie wersy budują,przy moim odczycie, zapis małych,  ulotnych chwil. Liczy się tylko tu i teraz.  To te chwile dają szczęście. Mamy to konkretne obrazy : wiśnie, kubek, radio, płochacza kawę, filiżankę.  Zastanowił mnie tu dobór samych wiśni, które są zbierane do kubka. Ja odczytuję to tak, że ich słodko- cierpki smak jest jak ten dzień  - najpierw słodki,  potem, gdy się już skończy zostanie po nim cierpkość. Być może przesadziłam, jednak taki mam tego odbiór.  Cały opis tych " małych chwil" oddziałowuje na zmysły.  Mamy wspomniany wcześniej smak wiśni, dźwięk radia, zapach kawy - to sprawia, że się to czuję. Ostatnie wersy mówią nam o tym, że zwykły, czerwcowy dzień, jego małe chwille mają taką moc, że znów można mieć 20 lat.    Dziękuję za wiersz na piękny czerwcowy dzień.  Pozdrawiam serdecznie🪻  
    • A to Boryny żur, drużyny robota
    • @Poet Ka ... a wokół świat bez cieni   ubrany nie tylko w marzenia   kwitnie ... Pozdrawiam serdecznie Miłego dnia 
    • rytm lata   przy wiśni w czerwcu    w rombie  siatki jak w ramie miniatury   przysiadł  płochacz   do kubka wpadają  drobne ciemne  owoce   kawa już w domu pachnie   filiżanka przy radiu   dobiega rytm muzyki   piszę  szczęśliwa że wolny  dzień    łapię zmysłami  lato i rytm   znów mam dwadzieścia  lat  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...