+/- zero

[joaxii]

najlepsze są proste. bez powierzchni
parowania ciosów i skraplania win
dwa końce zero początków obserwują
przebieg niezmienności funkcji
życiowych

bez wzlotów i upadków. trzymam poziom
zero. wosk nie wycieka nie oglądam się
jestem żoną nie-lota. obracam ziemię stopami
szukam końca prostuję ścieżki. niełatwo gdy są
na kuli

drażnią mnie nierówności. wpadanie
w dołki i na szczyty. czekam na spychacz
który wyrówna brak symetrii na kardiogramie
drwi uparcie. życie ma charakter
falowy

[Włodzimierz_Janusiewicz]

Bardzo mądry wiersz.
"spychacz
który wyrówna brak symetrii na kardiogramie"
Przeciwko krytykującym polską piłkę nożną. Bo przecież wachania formy to standart.
I potencjał komórkowy - aniony, kationy.
Tylko czy bilans zawsze wychodzi na zero? elektron+proton = ładunek zerowy...to nie do końca tak, lecz może jakiś fizyk mnie poprawi. Zdjęcie + brak zdjęcia = zdjęcie :więc inaczej.
Strzelony gol + samobój = 1:1 Ale to już zbyt głębokie dla mnie.

[Messalin_Nagietka]

już i Huygens i Brojgl (nie pamiętam jak się to pisze w jego języku) próbowali udowodnić, że materia to fala a fala to materia, hi - żaden z nich jednak nie myślał o przestrzeni - o wielowymiarowości świata - wielkim odkryciem były fale elektromagnetyczne - a dziś - kwantówka wszystko przeinaczyła - myślę, że nawet tam gdzie przebieg równy zero - w innym wymiarze przybiera piki - nie ma co walczyć a falować, czego zyczę Joaxii

pozdrówko MN

[Catalina Acosta]

Kwantówka niczego nie przeinaczyła - a wiele wyprostowała.

Uważam, że wiersz świetny.
Bardzo mi się podoba rozbicie:
"życie ma charakter"
+
"falowy".

Mamy falę - jako pojęcie z dziedziny fizyki i falę - w sensie funkcji, np f(x) = sinx (a sinusoida zaczyna się dokładnie w punkcie 0).
Ale wychodzi dobrze - tu płasko, tam przestrzennie.

Pozdr.

Cat