ojciec szklarz, matka szyba

[Sztach.Eta]

wracasz. zjadasz. 
zmęczony jestem.
telefon. po dwóch godzinach.
dobrze, że skończyłem,
bo już nie mogłem.
nie no, nic się nie stało.
podnosisz wzrok znad komórki.
co? nie mówiłaś.
to mów tak, bym usłyszał.

[Sztach.Eta]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzięki! Mnie tym bardziej.

Sztacheta.

[jan_komułzykant]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dobre :)

Ale trochę można się pogubić,

więc trzeba sobie to przetłumaczyć

na swoje, ja czytam to tak.

 

wracasz. zjadasz. 
zmęczony jesteś.
telefon.

po dwóch godzinach.
- dobrze, że skończyłem,
bo już nie mogłem.
- nie no, nic się nie stało.
podnosisz wzrok znad komórki.
- co? co mówiłaś?
to mów tak, bym usłyszał.

 

Pozdrawiam

 

[Sztach.Eta]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Twoja interpunkcja zrobiła z tego inny wiersz, (w moim zamyśle to nie jest dialog) ale wiadomo, w oczach czytającego zaczyna nowe życie. Zamiana 'nie' na 'co' powoduje jednak zmianę sensu tego wersu  - 'co' odnosi się tylko i wyłącznie do tej sytuacji, 'nie' wskazuje, że taka sytuacja nie jest przypadkiem, tylko trwa od jakiegoś czasu. 

Miło było poznać Twoje spojrzenie na tę sytuację,

Sztacheta

[jan_komułzykant]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Sytuacja przeze mnie odczytana jest niezbyt przyjemna.

Odebrałem, jak dialog gbura z kobietą zahukaną i zdominowaną

przez (co prawda zmęczonego robotą, ale jednak) "dupka" :))

 

niezauważającego jej, jako najbliższej dla siebie osoby.

jan_ko

 

 

[Sztach.Eta]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

No i spoko. Ale jest jeszcze gorzej, bo to już nawet nie dialog. Zresztą jak? Z niewidzialną?

Sztacheta