Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

poezja to nie tylko

coś co przemija

ona była jest będzie

nie da pochować...

 

mimo że jak człek

ma duszę serce

potrafi zaboleć

zapłacze przeklnie

 

poezja to wiatr

ogień woda  -  to

kwiat motyl tęcza

to coś co oddycha

 

nie boi  się kłamstwa

zawsze wygrywa

tak tak moi drodzy

taka jest poezja

 

za to warto ją kochać

pieścić tulić - być 

dla niej  matką ojcem

najlepszą rodziną

 

 

 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witam -   no i fajnie że tak podchodzisz do poezji - tak trzymajmy.

Cieszy mnie te uświadomienie.

Dziękuje za przeczytanie oraz za serduszko.

                                                                                   Nocy pełnej gwiazd życzę.

                                                                                                                    

 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witam -  dziękuje za przeczytanie Justynko  -  coś w tym jest

co napisałaś zwłaszcza dla nas którzy ją lubimy.

                                                                                                         Miłych snów życzę.

Opublikowano (edytowane)

Poezja na pewno nie jest wszystkim, bo np. nie jest trzustką - powiedziałby ścisły umysł. 

 

Ale ja mam to w nosie i na pewno gdzieś istnieje jakiś dobry wiersz o trzustce! 

 

Jak się człowiek postara to nawet takie rzeczy da sie przekuć w wiersz, a co! Czyż więc poezja nie jest wszystkim...?

 

PS: nie śmieję się, a pytam całkowicie  poważnie. :)

Edytowane przez Wędrowiec.1984 (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witam -   dla każdego poezja jest czymś innym więc nie 

mogę ci odpowiedzieć czy jest wszystkim -  dla mnie

jest bliska lubię ją  - inaczej nie było by wiersza.

Dzięki za obecność i komentarz.

                                                                                                     Pozd.

                                             

Opublikowano

Waldku, dobrze zacząłeś i masz rację, poezja nie da się pochować. Ona była jest i będzie.

Rozpisałeś się trochę za dużo, mnie się przycina ta treść, na pewno usuwam moralizatorskie określenie,

"tak tak moi drodzy", to byłoby dobre w wierszach/bajkach dla dzieci.

Z całości rozpisałam/wybrałam na boku, zachowując maksimum z oryginału. Podam na priv.

Zostawiam jak zawsze dla Ciebie, serdeczne pozdrowienie... :)

 

 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witaj -  miło że zajrzałaś - nic nie mówię cierpliwie słucham

i wyciągam wnioski - nie zaprzeczam  -  dzięki za poświęcenie czasu

tu i tam.

                                                                                                                                  Pozd.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @iwonaroma   on line to złącze ciągłe na linie sznurku czy falach przez eter rozmowę nawiążesz i nawet nie musisz się starać :))  
    • @Jacek_Suchowicz Masz rację. Lepiej domknąć to prościej i logicznej „Wiem” jest mocniejsze niż „wierzę” i bardziej zobowiązuje. „Wierzę” zostawia przestrzeń na tajemnicę , zaufanie i drogę. „Wiem” brzmi jak coś przyjętego za pewnik . Może właśnie dlatego Twoje rozróżnienie jest ciekawe. Bo jeśli człowiek mówi nie tylko:” wierzę , że jest Bóg”, ale „wiem, że jest Bóg” , to podnosi sobie poprzeczkę. Wtedy nie chodzi już o samą deklarację, tylko o konsekwencje życia wobec tego, co uznaje się za prawdę.
    • Nic się nie wydarzyło  zamieszkaliśmy razem  w moim leśnym domu.    Wieczorem słuchamy śpiewu  ptaków i wycia wilków które  przychodzą pod nasz dom.   Jest cicho tyko śpiew  ptaków sprawia że jest  tylko tu i teraz.   Nigdy nie pada deszcz  zawsze kwitną kwiaty dla Ciebie czerwone róże.    Wszystko jest jak kiedyś po środku stoi fotel  na którym drzemie kot.   Z daleka od tłumów i od  hałasu ponad drzewami  unoszą Ciebie rozśpiewane ptaki.    Ocean czerwonych kwiatów  złożony Tobie aż po horyzont  roznosi nie kończący się widok.    Ciągle wzbiera płynąc  w Twoją stronę popatrz dookoła  to wszystko jest dla Ciebie. 
    • – Mogę już do domu? – Przecież jesteś w domu, o co chodzi? – No ale to nie moje ściany, moje tak nie wyglądają – Przecież takie chciałeś, zielone orzeźwienie. Pamiętasz ten kolor? – Nie wybrałem tego koloru. – Przecież to nie ja wyznaczyłam ten kolor, razem to zrobiliśmy, a nawet sam go podpowiedziałeś.  – A te dekoracje? Nie wyglądają jak powinny, pamiętam je kompletnie inaczej. – Nigdy nie mieliśmy innych, może poza ceramicznym słonikiem i tą stalową lampą. – Chcę do domu. – Uspokój się, jesteś już w domu. – Chcę do domu… mojego domu… gdzie jestem bezpieczny… – Ty jesteś w domu! Zawsze byłeś! – Muszę wyjść.   Słychać tylko trzask czegoś o podłogę, Jak fala o skały. Coś już jest na parterze.
    • Nie wychodzi z głowy Jak lud sterownicz Z bajki sześciolatka Sterowacz ułożony  Na kolanach jednym ruchem Wachadła się zapomniały  Z rumieńców wyciśnięty uśmiech Hej! Jedziemy z tym światem Jak dzieci Jak to dzieci
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...