wędrowny grajek

[Don_Kebabbo]

Poeci znają, wiedzą jak to jest

Gdy do szuflady nudki się pisze

Lecz czasem zagra na nerwie Koniec!

A wtedy trzeba wyjść na ulice... ;)

 

Pozdrawiam.

 

 

[Jacek_Suchowicz]

dostajesz serducho za pomysł

powinieneś  jeszcze sporo popracować

zaproponuje Ci formę ale frazy ciut przynudzają - spróbuj jeszcze podkręć

 

na gwarnej ulicy pomięty przystanął

obok witryny wszelakich dostatków

na ławce przycupnął i wyjął gitarę

w struny uderzył otwierać się zaczął

 

szarpiąc powietrze płynęła muzyka

miasto wprawiając w przedziwne drżenia

o tym co było i o tym co będzie

oraz o życiu którego już nie ma  

 

skądś ciągle dokądś tłum gęsty przepływał

grajka omijał co nieco z daleka  

niezmiennie mdłe cele zaciekle wciąż goniąc

jak by przed prawdą najprostszą uciekał  

 

monety ktoś rzucił brzęknęły o beton

ani przez chwilę nikt nawet nie spojrzał

gdy padło dziękuję ten ktoś już daleko

sobą zajęty przed siebie podążał

 

wziął inny telefon i zaczął nagrywać

dziwne zjawisko pośród powszedniości  

gdy skończył głęboko schował w kieszeni

wraz z tłumem wdał się w niepotrzebny pościg

 

a kiedy na niebo spadła ciemność nocy

grajek grać przestał i majdan swój zwinął

przyszedł tu z niczym i z niczym odchodził

zszarzał zupełnie w nocy się rozpłynął

 

Pozdrawiam Jacek

 

[Sylwester_Lasota]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzięki :)

Również pozdrawiam :)

[Sylwester_Lasota]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję Jacku, za sugestie również, przyjrzę i m się dokładniej, bo rzeczywiście jeszcze w kilku miejscach mi toto nie gra ;).

Pozdrawiam serdecznie :)

[Sylwester_Lasota]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję :)