Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Pani od religii zadała pytanie:

 

Czego od uczniów Chrystusa oczekują współcześni ludzie?

 

Wojujący żydzi: żeby wyginęli

Wojujący mahometanie: żeby wyginęli

Sataniści: jak wyżej, ale z ich Bogiem

Komuniści: jak wyżej

Wojujący ateiści: żeby przestali wierzyć,

czyli na to samo wychodzi

.

.

.

Świadkowie Jehowy: żeby się nawrócili

Hinduiści: żeby chociaż nie jedli wołowiny

.

.

.

Niektórzy z nich: żeby żyli prawdziwie

i żeby nienawiści między nimi nie było

.

.

.

Żeby była Prawdziwa Miłość

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witam obu - a ja sądzę że bez wybijania i bez religii można 

kochać bliźniego -  a wiersz ciekawy to fakt.

                                                                                                Pozdrowienia dla obojga.

Opublikowano (edytowane)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jacku :), gdy usłyszałem to pytanie (tak, ono jest prawdziwe), odpowiedziałem, że, przede wszystkim, jest ono źle sformułowane. Niestety, źle sformułowane pytania bardzo często pociągają za sobą źle sformułowane odpowiedzi. Chociaż może najlepszym rozwiązaniem jest w ogóle na nie nie odpowiadać, to tym razem pokusiłem się o zapisanie części odpowiedzi, które przyszły mi do głowy. Czyli domniemanych oczekiwań niektórych przedstawicieli innych religii i kultur w stosunku do chrześcijan.

Pozdrawiam

Edytowane przez Sylwester_Lasota (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Rzeczywiście, niby to samo, ta sama osoba ale jakże różne spojrzenia...
    • @Berenika97  To  jest wiersz o narastającym zamarzaniu komunikacji, o chwili, gdy coś między ludźmi przestaje płynąć. Ten szron na języku można czytać jako moment, w którym słowo traci ciepło - rozmowa stygnie, więź się kruszy. Ale pod spodem dzieje się coś jeszcze, bardziej niepokojącego. To bardzo precyzyjnie opisany mechanizm psychiczny: człowiek przyzwyczaja się do własnego odrętwienia.  I finał, który nie krzyczy, tylko chłodno domyka. To jest wiersz bardziej o procesie niż o zdarzeniu - i to jego siła. Serdeczności :)  
    • @hollow man   Wiersz jest zapisem demitologizacji ojca. To proces, w którym dorastające dziecko przestaje widzieć w rodzicu nieomylnego boga-sędziego (Ojca), a zaczyna dostrzegać człowieka (Tatę) z jego wadami i lękami. Dopiero to „odczarowanie” pozwala na prawdziwe pojednanie. Bardzo mi się podoba!
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        @KOBIETA :) Drobiażdżki, pozornie słabe naprawdę wiele potrafią:) Dzięki za podobanie :) Również zdrówka        @Berenika97 :) Czasem zastanawiam się, czy jesteś lepszą poetką czy krytyczką:) Obie domeny są u Ciebie doskonałe. Piszę to, bo nie sądzę, żeby Ci sodówa uderzyła do głowy:) Dziękuję       
    • @iwonaroma   Pierwsza strofa buduje poczucie stagnacji przez powtórzenie - "te same", "ten sam", "taka sama" - i robi to celowo monotonnie, jakby sam rytm wyliczenia miał uśpić czujność.  Potem "nagle" - jedno słowo w osobnej linijce, i wszystko się przestawia.  Nowy listek jest odkryciem nieproporcjonalnym do swojej skali ale zmienia perspektywę całości. Wiersz mówi, że wystarczy jeden detal, żeby to samo otoczenie wyglądało inaczej. Ale mówi też coś subtelniejszego- że zmiana działa się cały czas, cicho, bez pytania o zgodę. Pytanie na końcu - "jak on to wszystko przemienił" - można je czytać dosłownie  albo szerzej- co sprawia, że drobna rzecz potrafi przestawić nasze widzenie świata.  Bardzo mi się podoba. :) 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...