Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Człowiek ma to do siebie, że sam się niszczy, zagoni na śmierć obowiązkami i odpowiedzialnością. Bycie dobrym dla siebie samego nigdy nie przychodzi do głowy.  Temat tabu. Uzdolnieni i wrażliwi mają najgorzej. 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Trzymamy się tematu Wynurzenia :)

Potraktowałam poważnie,  pytałam i dostałam odpowiedź...

 

 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Mario, my nie krytykujemy utworu Marcina. Ale jest na tyle mocny, że ugodzil mnie z niesamowitą silą. Mam za sobą doświadczenia i jako terapeuta też. Trudno jest przejść obojętnie i skoncentrować się na PL. Jeśli chodzi o żywego człowieka to ja gwiżdze na podmiot liryczny i zajmuje się czlowiekiem. Po prostu...taka jestem

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Dokładnie właśnie tak! Takie wiersze nie mają niestety strony rozrywkowej...ale bardzo poważną czysto ludzką.

 

Opublikowano

Marcin, jeśli potrzebna Ci jest pomoc to rozmawiaj ze mną na privie, proszę. Jutro...

Wiersz jest dla mnie wstrząsający!

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się



  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @violetta Tak, słońce gra tutaj pierwsze skrzypce:) @vioara stelelor przyroda rzeczywiście pełni kojącą funkcję w życiu człowieka. Zabiegani  niestety nie wszyscy to dostrzegamy...
    • @KOBIETA nie wszystko muszę :)
    • @vioara stelelor Sroka jest prawdziwa! Dzięki za wpis, fajnie, że wiersz skłania do zadawania takich fajnych pytań. Sam się napisał, więc niech się sam tłumaczy...
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Ciekawe. Chciałam opisać przeżywanie każdego dziś w perspektywie przyszłości, kiedy na minione dni można już popatrzeć jako na osobiste osiągnięcie. Wyobraź sobie na przykład alkoholika wychodzącego z nałogu, który odhacza kolejne dni bez picia, a potem ogląda się za siebie i konstatuje, że wytrwał w postanowieniu na przykład już przez cały miesiąc. Ale masz rację, zwracając uwagę na to, że ten naszyjnik dni składa się ze zbieranych w całość teraźniejszości, posiadających bardzo dużą wagę :)
    • @APM Tytuł jest rzeczywiście rewelacyjny, łączący poprzez zabawę słowną dwie rzeczywistości: - metapoetycką; - świat natury.   Obie te rzeczywistości stają się w przestrzeni wiersza wzajemnymi lustrami, połączonymi jednym wspólnym mianownikiem - energią i mocą tworzenia.   Ciekawe w tym wszystkim pozostaje pytanie - czy sroka istnieje naprawdę, czy została, jak u Szymborskiej - napisana. Czy mamy tu do czynienia z równoległością światów i ich niezależnością? Czy też jeden zawiera się w drugim? Czy to obserwacja przyrody prowadzi do poszukiwania paralel i analogii, czy też to one są punktem wyjścia do stworzenia konkretnego obrazu.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...