uda

[ania mila milewska]

Siniaki na moich udach jak historie barda są tu od zawsze

i wędrują ze mną

te  świadectwa strachu, świadectwa niemiłości

poprzez krwiste zachody słońca, zgniłobure deszcze jesienią, błękit etanolu w cieniu

mojego trwania.

 

Uda 

się.

 

Bądź mi wojownikiem,

stwórz dla nas  schronienie.

W labiryncie ciał nakreśl mapę ucieczki, 

abyśmy w spokoju 

mogli

stać się 

drzewami.

[Deonix_]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

W pierwszej chwili skojarzyło mi się z barwionym denaturatem,

później wpadłam na to, że to może być kolor cienia.

 

Interesujący wiersz,

czytam go jako relację osoby, która doznała jakichś bardzo przykrych wydarzeń,

może przemocy seksualnej i żywi nadzieję na szczęśliwe życie na poziomie fizycznym i duchowym z adresatem.

Dla mnie to specyficzny, oryginalny quasi-erotyk.

Ale to tylko moja interpretacja, nie wiem na ile zgodna z autorską ideą :)

Podoba się :)

 

 

Pozdrawiam ciepło :)

 

[ania mila milewska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bardzo lubię czytać interpretacje czytających, nawet, gdy są odmienne niż moje zamysły. Ale twoja jest bardzo trafiona:). Dziękuję za czytanie i bardzo miłe słowa:) 

Edytowane 14 Grudnia 2018 przez ania mila milewska (wyświetl historię edycji)

[Shaun63]

Poezja jest w Twoich wierszach..Poezja jest w Tobie..niech zawsze będzie..Pozdrawiam..

[beta_b]

Podoba mi się,

fajne prowadzenie tekstu pod "uda" i zabawa słowami:

Uda

się.

bb

 

Edytowane 14 Grudnia 2018 przez beta_b (wyświetl historię edycji)

[ania mila milewska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@beta_b bardzo dziękuję;)

[ania mila milewska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję:) pozdrawiam :) 

[ania mila milewska]

@Kobra dziękuje za głos :) 

[ania mila milewska]

@Juliusz79 dziękuje za odwiedziny i głos :) 

[Gość]

przeczytałam... i zamilkłam  wpatrując się w słowa...

 

dla mnie "spokojnie stać się drzewami" - to znieruchomieć, zastygnąć w bezruchu... w akceptacji tego stanu i przeszłości zapuszczając korzenie 

Edytowane 15 Grudnia 2018 przez Gość (wyświetl historię edycji)

[ania mila milewska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Piękna interpretacja :) dziękuję za czytanie i głos :) 

[ania mila milewska]

@iwonaroma @Maria_M pięknie dziękuję za głos :) 

[Don_Kebabbo]

siniaki na udach

są tu od zawsze

jak historie barda

wędrują ze mną

świadectwa strachu

niemiłości

 

W taki sposób układa mi się w głowie to co wyławiam tu dla siebie.

 

Pozdrawiam.

 

PS. Krwiste zachody słońca nieco pretensjonalne, ale może tylko dla mnie.

[ania mila milewska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuje za odwiedziny i opinię:) 

[ania mila milewska]

@Silver bardzo dziękuję za głos :) uściski 

[Silver]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Czarek Płatak]

Bardzo uda/ny utwór.

Pozdrowieństwa!! 

[ania mila milewska]

Dziękuje @Czarek Płatak :), pozdrawiam ;) 

[Tom Tom]

Podoba mi się ten wiersz Aniu. Na początku trochę nie leżało mi zakończenie, ale potem zrozumiałem ze to takie przejście od przemocy, przykrości, chłodu w spokój, stałość i pewność którą symbolizują drzewa. Widzę ze dobrze Przemyślałaś Wszystkie elementy.

 

pozdrawiam 

[ania mila milewska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bardzo dziękuję:)