Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Spotkanie

Czarek Płatak
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

  • Ten utwór został doceniony przez użytkowników.
Czarek Płatak

Czarek Płatak

Opublikowano
  • Ten utwór został doceniony przez użytkowników.
Opublikowano (edytowane)

Spotkanie 

 

Dziś spotkałem cię na drodze
i nie mogę przestać myśleć, 
z twojej sierści słońca promień
krzesał świtem złotą iskrę.

 

Chyba jeszcze strzygłeś uchem, 
albo podmuch wiatru to był
zaplątany w miękkim futrze, 
gdy mrużyłeś skośne oczy. 

 

Skąd wracałeś? Czy z gościny? 
Może inne pilne sprawy 
przygnały cię tu, gdzie dymi 

w mgłach porannych asfalt czarny? 

 

Tu gdzie miasto nieproszone
pośród spalin, w opon pisku
wypłoszyło las betonem
biedny, martwy niedolisku. 

 

 

Edytowane przez Czarek Płatak (wyświetl historię edycji)
12
Czarek Płatak

Czarek Płatak

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję Mario. 

Niestety on nie mógł już kroczyć. Kiedy natknąłem się na niego na środku ruchliwej drogi leżała już tylko jego ziemska powłoka.

Nie mógł już nic zrobić, a jedynym co mogłem ja to przenieść go pod krzaki na zielonym pasie dwujezdniowej drogi :(

1
Nata_Kruk

Nata_Kruk

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

To zdarzenie prawdziwe, jak czytam i... masz nowy wiersz. Niestety sporo zwierząt ginie na drogach,

ale to jakby poboczny temat.  Pierwsza i ostatnia równiutkie, jak spod maszyny, w drugiej i trzeciej są 'chochliki' rytmiczne i wiem, że wiesz, gdzie.   

Za.. przygnały cię.. można by podstawić, ponagliły, jeśli Ci 'gra' to jakoś... drugie miejsce zostawiam Tobie,

ale oczywiście niczego nie narzucam.  Pozdrawiam.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

 

Edytowane przez Nata_Kruk (wyświetl historię edycji)
Czarek Płatak

Czarek Płatak

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano (edytowane)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję za wizytę Nata. 

Prawdziwe, mam nowy wiersz, bo tak mi się żal tego niedolotka zrobiło, że właściwie ten wiersz jest dla niego. Choć wolałbym żeby nie powstał. Wiersz oczywiście. 

Jeśli chodzi o chochliki to pozwolę sobie przeczytać Ci jak ja to sobie czytam podług tego co napisane :) 

Przepraszam, że takie trochę mruknięte, ale jedną nogą jestem już w krainie snów. 

Pozdrawiam serdecznie 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Edytowane przez Czarek Płatak (wyświetl historię edycji)
Czarek Płatak

Czarek Płatak

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ależ proszę. Cieszę się, że było to dla Ciebie strawne :) Rzeczywiście, to chyba trochę jest tak, że autor najlepiej przeczyta swój wiersz jeśli nie liczyć aktorów i profesjonalnej deklamacji. 

A korekty, cóż.. Tak jest zdaje się lepiej ;) 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Stukacz
      wiosenny sen

      Przez Stukacz · Opublikowano

      @Jacek_Suchowiczteż tak wielokrotnie mam, że już nie poprawiam...
    • Stukacz
      Obęd

      Przez Stukacz · Opublikowano

      Link do piosenki:     Odchodzę – może kiedyś wspomnę Że nie było jak chciałem – trudno Wiem, że nigdy nie zapomnę Z Tobą nie było mi nudno   Zbyt dużo dzieli – różne nasze światy Zbyt dużo zgrzytów pomiędzy nami Wiersz na koniec. A kwiaty? Z pocałunkami…   Dzisiaj gasnę cicho, w smutku Zapominam powolutku   Odchodzę – bez szczypty żalu Bez złudzeń, bez cierpienia Odchodzę od Ciebie pomału Bez duszy swędzenia   A rozkosz, spotkania nasze? Już nie dumam nad nimi I strumień ciszy w sobie gaszę Złudzeniami czyimi?   Dzisiaj gasnę cicho, w smutku Zapominam powolutku   Odchodzę – sam łóżko zaścielam Tam gdzie nie ma już Ciebie Sen w zagęszczeniu powielam I zasypiam jak księżyc na niebie   Rano budzę się drżący i cichy Bez śpiewu, zapachu Twojego Zostały jeszcze rozrzucone ciuchy Nie sprzątam ich – dlaczego?   Dzisiaj gasnę cicho, w smutku Zapominam powolutku   Myślami od Ciebie odchodzę Na nic więcej się nie zgodzę
    • obywatel
      jeszcze raz lustereczko czyli poeta w krzywym zwierciadle

      Przez obywatel · Opublikowano

      @Berenika97nie zawsze jest to pleonazm czyli fakt autentyczny, akuratny wydał mi się taki zestaw sceny, chcąc prastarymi dywagacjami o poetach poprowadzić wraz z AI porównawcze teksty. Jakoś nikt nie zwrócił uwagi na dwie wersje, a bardziej na scenę i aktorów. Nie mam żadnego stosunku do tego czy rzeczywiście jest to prawda, zresztą ona zawsze leży po środku. Osobiście ciekawe wnioski dla mnie wynikają z tego faktu. Autentyczne bo widz bierze w nich udział. Dziękuję i pozdrawiam. 
    • .KOBIETA.
      KOBIETA - LECZ NIE TA

      Przez .KOBIETA. · Opublikowano

      @LessLove   z dedykacją dla mnie ?

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        dlaczego Ty mi to robisz @LessLove ? Wiadomo, że nie dla Ciebie :) nie dałbyś sobie ze mną rady ! Będę płakać !
    • UtratabezStraty
      Przygoda z moją idealną żoną (Przygoda idealnej kobiety) X

      Przez UtratabezStraty · Opublikowano

      @Robert Witold Gorzkowski, chyba już drugi raz polubiłeś jeden z odcinków "Przygody z moją idealną żoną", ale jeszcze nie komentowałeś tego cyklu opowiadań. Czy mogę zatem zapytać, co ci się podoba w tej historii?

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...