Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

każdy ma swoją opowieść

chore, nieczułe uczucia

nawet domy bez okien

z pęknięta szybą

jak ze łzą

wytatuowaną na stałe

 

przemijamy obok tego świata

i próbujemy chodzić po wodzie

z trudem napełniamy usta słowami,

które bolą i kochają

jak w dniu narodzin

wiersza

 

 

Edytowane przez Martin-Art (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Przejmujący wiersz, chyba dlatego, że tak celnie dotyka prawdy o nas.., bez oskarżenia czy wyrzutu, a raczej łagodnie, i choć z lekkim smutkiem, to też z pewnym pogodzeniem się. To dla mnie ważne, bo tylko przy takiej postawie prawda się odsłania i pokazuje i można ją dostrzec. Szczególnie porusza mnie koniec wiersza odnoszący się do słów - tej niezwykłej cząstki naszego człowieczeństwa. W tym miejscu jednak chciałabym zwrócić Ci uwagę na, według mnie, mały błąd w sformułowaniu: "napełniamy w usta słowa". Tutaj powinno być "napełniamy usta słowami" lub zamiast "napełniamy" - np. "wlewamy" czy "wkładamy". Pozdrawiam :)

Opublikowano

Niezwykle wzruszający piękny w swym zamyśle wiersz w twórczym duchu-bardzo mi się podoba

Życie pisze różne scenariusze,ale przede wszystkim ma sens,każdy z nas jest potrzebny,wyjątkowy i ma swoją rolę do odegrania:)pozdrawiam *

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Lubisz drążyć temat, super sprawa :) A może jednak Cię zaskoczę: niekoniecznie może być osobą :) Dziękuję i pozdrawiam:)
    • @Rafael Marius zwłaszcza, że schody druciane i widziałam przepaść pod nogami:) weszłam na jednym wdechu i na takim samym wydechu zeszłam :) inne osoby to odpoczywają, ja weszłam bezpośrednio:) najbardziej brakuje mi słuchań o Bogu:) Słaby internet tu jest:) @LessLove Pozdrawiam i dziękuję, jeszcze jestem tu dwa dni:)
    • Im szybsze mam myśli tym spokojniej chodzę gdy bujam w obłokach leże na podłodze gdy świat mi dopieka piję zimną wodę gdy brzydnie mi życie to dbam o urodę. Gdy hałas mnie goni to uciekam w ciszę gdy ktoś mówi brednie niczego nie słyszę kiedy słowo boli znieczulam milczeniem gdy sen nie nadchodzi uciekam w marzenie. Gdy wkrada się proza to wierszem rymuję gdy coś burzy spokój to azyl buduję gdy deszcz srogi pada to słońcem się śmieję gdy smutek mnie dusi to chwytam nadzieje. I gdy tak pomyślę to jestem sprzecznością świat mnie nie pokochał ja karmię miłością i choć się nie spina z wyobraźnią życie idę swoją drogą w niezmiennym zachwycie.     * z cyklu "Pisanie na kolanie"
    • wzdycha bo wie że piękno na co dzień ulotne                             nie zapomina się chwil uniesień
    • @violetta Rozmarzasz, porażasz... Bardzo ładny wiersz. Widoki także :-)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...