Weselą i pogrzebom nauczył się kłaniać

[Waldemar_Talar_Talar]

całe życie człowiek goni

myśląc a nóż się uda

lecz goniąc za tym czymś

zapomniał o tym co zanim 

 

a było nie byle co moi drodzy

były góry  lasy jeziora rzeki

echa motyle tęcze i kwiaty

które  dni  upiększały

 

była miłość smutek i żal

z którymi umiał rozmawiać

bywały wesela pogrzeby

nauczył się im kłaniać

 

ktoś mi powie i co z tego

nie nie moi mili to nie tak

wystarczy że się obróci

i zobaczy to co było 

 

na pewno przestanie gonić

gdzieś gdzie jest meta

za którą nic a nic miłego

na niego nie czeka

 

dlatego warto wydłużać 

to co w tej chwili - cieszyć

się tym a nie gonić za 

nowym które może zaboleć

 

 

 

 

Edytowane 7 Września 2018 przez Waldemar_Talar_Talar (wyświetl historię edycji)

[Czarek Płatak]

Bardzo udany wiersz Waldemarze. Cholernie trafne uwagi. 

 Żyć chwilą trzeba jednak umieć :)

[Waldemar_Talar_Talar]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witam Cezary i dziękuje że tak odebrałeś wiersz - miło że czytasz.

                                                                                                                                          Pozd.

[Er Aray]

Bardzo ładny wiersz ;) trafnie opisuje większość ludzi, gonią za czymś i czasami nie przestają i zapominają o tym by żyć chwilą, bo w życiu najpiękniejszą są tylko chwile ;)

[Waldemar_Talar_Talar]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witam -  chyba pierwszy raz cię widzę tym bardziej ciepło witam na forum - niech ci tu dobrze będzie.

A za pochylenie się nad wierszem duże dziękuje

                                                                                                             Pozd..