Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

.

Nie umrę cała

 

...zostanie tu moje spojrzenie, tam

gdzie kochałam

 

i tylko mojego dotyku

nie będzie

 

więcej

 

czy za nim

zatęsknię.

.

Opublikowano

Lubię Twoje pióro, bardzo często prowokujesz do rozmyślań :)

Czy można tęsknić za zmysłowym odbiorem świata (nie tylko tym dotykowym),

czy w ogóle można tęsknić, nie będąc żywą istotą? Ot, zagwozdka.

 

Temat poruszany w literaturze często, a Ty jednak zrobiłaś to inaczej.

Spodziewałam się, że "nie umrzesz cała" dzięki poezji, a tu takie zaskoczenie...

Ale przyznam, że miłe :)

 

Serdeczności :)

 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Tęsknota może też być na swój sposób piękna, Czarku, przynajmniej ja to odkrywam, czy może się tego uczę...Dziękuję za Twój pogodny komentarz i pozdrawiam. :)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Dziękuję za motywujące serdeczności, też w komentarzu. :) Twoje słowa zawsze pogłębiają tekst, do którego się odnoszą,- bardzo to lubię. Podziękowania i serdeczności też dla Ciebie ode mnie. :)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak, czasem nachodzą mnie sentymentalne nastroje i wiersz pomaga mi wtedy je "poukładać". Pozdrawiam :)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To miłe, uśmiecham się to czytając - do Ciebie :) Dziękuję i nawzajem. :)

Opublikowano

Witam byłem czytałem   bardzo na tak  - wiersz dał się polubić - trzymaj tak dalej.

                                                                                                                                                           Uśmiechu życzę

Opublikowano

Witaj duszka :-) Wiele, w niewielu słowach. Świetnie to oddałaś! Bardzo prawdziwe i aktualne słowa. Myślę, że ponadczasowe ;-) Pozdrawiam

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

A mi spodobało spodobało się to określenie "okruch poezji" i cieszy mnie, że choć okruch, to potrafi zatrzymać. Dziękuję!

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Witaj, Artbook :) Serdeczne dzięki za te słowa - każde mnie cieszy. :) Pozdrawiam i miłego dnia.

Opublikowano (edytowane)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

gdy śmierć
zerwie łańcuchy rzeczy doczesnych
a powieki opadając otworzą oczy duszy
zobaczysz prawdę niezniekształconą
przez zmysły ciała próżne pragnienia

zobaczysz prawdziwą miłość 

ta doczesna złem jest równa nienawiści
a może ją przewyższa

 

 

 

Edytowane przez 8fun (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @.KOBIETA. Och nie, nie tak, M. :-) To jest wiersz O TOBIE. Wywołujesz burze w głowach (hormonach) mężczyzn ze swojego otoczenia charakterem i nieprzeciętną, podobno, urodą (nie w moim typie). Jeśli się nie zmienisz, będziesz wielokrotnie porzucana i raniona. Tak odczytuj ten wiersz. Ja nie aspiruję do Ciebie :-) tylko się o Ciebie martwię, nie chcę, żebyś sobie zrobiła krzywdę. Obawiałbym się nawet Ciebie adoptować :-)
    • a gdy nadejdzie Śądu czas i stanę u stóp tronu pokłonię ja się Panu w pas  i rzeknę bez pardonu rozkoszy rajskich nie chcę znać  ni wiedzieć gdzie się kryją lecz tam mnie panie Boże wsadź gdzie piją gdzie piją gdzie piją kolapsy grawitacyjne pochłaniają jony jak ukwiały chlorek sodu galaktyka wiruje i pszczoły zbierają więcej miodu to wiosna radosna sprawia że piwo lepiej smakuje...   a kucharz w kuchni polowej grochówkę wojskową gotuje !
    • zazdroszczę, bo nie mam, snów o których można tak pisać, wiem, mogą być męczące kiedyś miewałem sny nazywają odbiciem duszy jeśli to prawda, to pokazuje czego nie pragnie, dwoistość człowieka jest męcząca, ciągle musi się zmagać sam ze sobą, a ma tyle innych problemów patrząc z perspektywy na takie utwory, zastanawiam się jak AI poradzi sobie z psychiką ludzką, gdzieś jest baza danych w której to wszystko się kisi Pozdrawiam
    • Moim zdaniem autor nie ujmuje tu obłędu jako coś szkodliwego (chyba że dla samego PLa) ale jako rezygnację powodującą rozkład dnia codziennego i przygaszenie spowodowane brakiem drugiej osoby, w sensie rozkładu jest to obłęd, w sensie pożycia tylko rezygnacja. Głębokie przeżywanie utraty, aż do małego stop, gdzie sam nie daje akceptacji takiemu porządkowi rzeczy. Autor pokazuje tu ludzki wymiar tragedii osamotnienia, równie dobrze mógłby zamiast łózka, użyć wyspy jak w Robinsonie Crusoe. Obie postacie mają wspólny charakter, człowiek bijący się samotnie z myślami ociera się o utratę zmysłów. Pozdrawiam.
    • @Jacek_Suchowiczteż tak wielokrotnie mam, że już nie poprawiam...
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...