Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Kim jesteś dla mnie, kochanko?

Szary_Wilk
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Szary_Wilk

Szary_Wilk

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

Moja dziewczyno, Moje kochanie
Dlaczego idziesz w ten dziki świat?

Nie podoba Ci się już malowanie
Przestrzeni wokoło bez trudnych strat?


Życia bez Ciebie sobie nie wyobrażam
Okazję do czarnych myśli sobie stwarzam
Popadam w obłęd ma miła kochanko
Serca zwęglonego trudnego wybranko
Też nie byłem Ci wierny moje słoneczko
Nigdy bym Cie nie zostawił panieneczko
Chwilowa nie miła z inną przygoda
Niestety była niczym gorzka osłoda
Na spotkanie z panią wybieram się czarną
Chyba że odwiedzisz mnie istotę marną
Bardzo się boję uzbrojonej kobiety
Więc zobacz się ze mną dziś proszę niestety

 

Żyć bez Ciebie przykro mi ale nie umiem
NIe odchodź tam gdzie zimny wiatr wieje
Piszę ten wiersz by przerwać uczuć knieje

 

Ludzi postronnych o pomoc proszę
Tylko szybko nim się niczym zwierz spłoszę

 

Poznajcie wszyscy imię mej cudownej kochanki
Heroina kieruję do niej uczucia, mej wybranki
Na tym świecie tej miłości nikt nie zrozumie
Dlatego autor wiersza żyć już dłużej nie umie

 

Piękne było bycie nim Ciebie okrutna poznałem
Jednak z przykrością od pierwszego spotkania
Całym sercem pokochałem!

Edytowane przez Szary_Wilk
błąd (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • beny7777
      Poranek

      Przez beny7777 · Opublikowano

      Każdy dzień jest złym porankiem Kiedy nie wiem dokąd idę Światło zadaje cierpienie Nie wiem czy mnie nie zabije   Każdy dzień jest złym porankiem Kiedy nie chcesz mnie już widzieć Moje usta będą kłamać Tylko tyle mogę przyrzec   Każdy dzień jest złym porankiem Kiedy nie potrafię słuchać Wciąż odbijam wasze słowa Nie próbujcie mnie ratować   Każdy dzień jest złym porankiem Głowa nie pozwala istnieć Nie wiem jak to wszystko przetrwam Tak bardzo nienawidzę myśleć  
    • Poet Ka
      palindrom fonetyczny

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @wiedźma dziękuję!
    • aff
      [zasypiam z dniem]

      Przez aff · Opublikowano

      Piszesz tak jakby nie było już granicy między życiem a snem i śmiercią. Jest spokój. Najczęściej, gdy działa wytłumienie przez leki. Wierzymy, że to tylko przejście. Ja wierzę, bez tej wiary trudno byłoby mi się z tym pogodzić. Jutro akurat jadę do pani z rakiem. No i na pewno chciałabym dla ludzi takich jak ona takiego spokoju, ale nigdy niczego ponad i wyprzedzając.  Bo człowiekowi nie wolno decydować, kiedy ktoś pokonuje te barierę, a kiedy jeszcze wraca. Rudzik niech będzie zawsze wyłącznie prawdziwy. Miłego dnia

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

         
    • Florian Konrad
      Deskale

      Przez Florian Konrad · Opublikowano

      zwróciłaś mi uwagę, kochanie, że nawet  w wierszach miłosnych – mrok, którego nie mogę/nie chciałbym się wyzbyć.   masz całkowitą rację. ale pójdę dziś w głębsze draństwa, grotechę i kuriozalność,  stworzę coś nie o nas:  zalążek bajki o post-parze, jaką są... ślady  po rozkładzie zwłok, ludzkie kontury wżarte w klepki parkietów.   Romeo i Julia z tego samego bloku. para samotnych staruszków, którzy nie lubili się za życia. zmarli w krótkim odstępie czasu. trochę minęło, nim ich znaleziono.   on gnił na trzecim piętrze, ona  dekomponowała się na parterze.   zabrano ciała. jeszcze nie weszły ekipy sprzątające. patrz: oni spieszą się z czułością, obejmują się w swoistej podprzestrzeni, tyleż brzydkiej, co mistycznej kraince. czas nagli, trzeba nacieszyć się sobą, póki nie ma  panów w białych kombinezonach.   turpizm? raczej bajka o jo-jo, drogocennym, bo z litego mięsa, po którym, gdy się urwie, nie będzie potrzeby płakać, obwiąże się tylko gałki oczne gałązkami jałowca,  tak, by było cierniowo.
    • Gra-Budzi-ka
      Międzynarodowy Dzień Limeryków 12 maja

      Przez Gra-Budzi-ka · Opublikowano

      @Berenika97Serdeczne dzięki @iwonaroma W Opolu raz pewien Jerzy wieczorem poszedł do wieży. Jerzemu na głowie włos zjeżył się, bowiem bardzo się bał nietoperzy. @obywatelDzięki za limerykową odpowiedź :)

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...