Navigare necesse est

[Wuren]

znużeni
w naszym pijanym wagonie
w królestwie przypadkowych rozmów
mijamy się
z prawdą
z głowami
przyklejonymi do szyb
każdy przegapia swoją stację
wypatrując skrawka

coraz mniej
w naszym pijanym wagonie
słów spojrzeń dotknięć
nieprzypadkowych nas
udających senność
z rękoma w kieszeniach
bronimy kluczy
do drzwi sejfów
sto lat temu otwartych
jak umysły minione

w naszym pijanym wagonie
nawet metaliczny ostry smród
brudnych myśli
nie drażni nie smakuje
jak kiedyś
zerkając na hamulec bezpieczeństwa
każdy marzy świętokradczo
że ktoś kiedyś w końcu
byle nie ja


Inowrocław 02.01.2005

[Arena Solweig]

Poczułam się nagle naprawdę w takim pijanym wagonie – zniesmaczona. Nie z powodu wiersza, lecz rzeczywistości, która z niego wypłynęła i zadziałała na moje zmysły. Tak, osiągnąłeś cel – bo chyba taki był cel – wywołać znużenie, przypadkowość, kwaśny zapach zniechęcenia, ”metaliczny smród”, aż chce się złapać za hamulec. Pozdrawiam Arena

[Arena Solweig]

… i chciałoby się prawie że dorzucić ciąg dalszy z Plutarcha … „…vivere non est necesse” co w całości (z Twoim tytułem) - nadmieniam dla nie-łacinnych - tłumaczymy ”Żeglowanie jest koniecznością, życie nią nie jest”. Hmmmm...

[Ona_Kot]

ja mam zupełnie inne skojarzenia ;)
bardziej przyziemne
kac...wszystko płynie, wszystko się kiwa
niech ktoś to zatrzyma ;)

pozdrawiam

[seweryna żuryńska]

każdy postrzega inną rzeczywistość, mimo oglądu tej samej rzeczy
jeśli wiersz wywołuje wielorakość interpretacyjną, znaczy ma w sobie mnogość poziomów
mnie kojarzy się z zyciem trudnym, mozolnym i uciążliwym
to los dwojga osób, które trwają przy sobie w chorej rzeczywistości i nie potrafią przekroczyć tego zaklętego kręgu
to ludzie zamknięci w cyrku życia bezwolni i otępiali
we mnie nie ma takiej życiowej bierności, ale widzę wokoło bezmiar takich losów
mnie zachwycił ten wiersz
zabiorę do poczytania
warto
z podziękowaniami
seweryna

[Anastazja.P]

możnaby rzec z ironią kto odważy się "wsiąść do pociągu byle jakiego nie dbać o bagaż nie dbać o bilet, ściskając w ręku kamyk zielony patrzeć jak wszystko zostaje w tyle" :) ale ale.....czytamy więcej...widzimy ludzi w pasywności w wirze dnia powszechnego, sennych, zapatrzonych w swe marzenia "pijany wagon" - pijane życie, gdzie peel nakreśla "coraz mniej
w naszym pijanym wagonie, słów spojrzeń dotknięć, nieprzypadkowych nas", "metalowy smród"....zmechanizowanie piękna ludzkości, uwarunkowanie z głową przyklejoną do szyby, przegapienie własnej stacji. Możemy mówić tutaj o ludzkiej bojaźliwości przed zrobieniem kroku w przód, przez co pozostaje wyszukany z konieczności ersatz potrzeb. Widzimy również aspekt obojętności na ułomność świata "w naszym pijanym wagonie, nawet metaliczny ostry smród brudnych myśli nie drażni nie smakuje jak kiedyś"
Peel brnie w głębie pokazując wygodę i nie tylko wygodę bo i strach człowieka "zerkając na hamulec bezpieczeństwa, każdy marzy świętokradczo, że ktoś kiedyś w końcu, byle nie ja".
Wurenie walczący z konformizmem, jeśli się mylę wybacz i popraw, w przeciwnym razie się opiję :)) Ana.

[Witold Marek]

"zerkając na hamulec bezpieczeństwa /każdy marzy świętokradczo" - no tak, mamy do czynienia - jak słyszałem - z doktorem psychoanalizy :)

Takie metafory zwykle wychodzą dzisiaj jak nieświeże, niezgrabne krowy. Ale metafora Wurena jest skuteczna i lekka, bo bardzo ażurowa, zbudowana z (obliczonych?) maźnięć jakimś mentalnie żrącym (do dna nagości) kwasem. Duszno, ale subtelniej niż u egzystencjalistów.

Pozdrawiam.

[Michał Kowalski]

vivere non est necesse...
utwór w porządku, przypadł do gustu

pozdrawiam serdecznie

[Roman Bezet]

Doktorku,

pamiętasz pewnie szlagier narodu "Wars wita was"?
Coś z tego klimatu, choć bez "pompy" wideoklipu.
Przypominam sobie Twój utworek o powrocie z pracy do domu, obiad itp. To ta sama spółdzielnia codzienności.
Podoba mi się, że w trzeciej walisz od razu "w naszym..." (wcześniej było schowane do drugiego wersu). Myślę sobie nad końcem, nad liczbą mnogą (jak od początku leci) i może by tak spróbować:
"zerkając na hamulec bezpieczeństwa
marzymy świętokradczo
że ktoś kiedyś w końcu
byle nie ja"

Ogólnie: bardzo ;)
pzdr. b

PS Dawno nie jeździłem - i widzę,że trzeba by odświeżyć :)

[Wuren]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Hmm hmm.. taka była wersja pierwotna, a zmieniłem, żeby podkreslić niechęć do przyznania się do konformizmu - każdy (z wyjątkiem mnie, oczywiście, bo ja mógłbym, gdybym tylko chciał) marzy swiętokradczo...
dlatego taka odmiana w ostatniej części.. ale może się mylę, pomyślę jeszcze.

Cieszę się, że bardzo.
Pozdrawiam
Wuren