Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

nie zgubisz tego co było

ono nie umiera jest obok

w pamięci mieszka

 

a jak zajdzie potrzeba

da znać o sobie mówiąc

co tak naprawdę  boli

 

a ty będziesz musiał się 

zderzyć z prawdą która 

minione otworzy

 

do którego być może się 

uśmiechniesz zapłaczesz

nie spojrzysz w oczy

 

ale to wszystko zależy

od tego jakie to byłe było

czyli mój drogi od ciebie

 

 

 

 

 

Edytowane przez Waldemar_Talar_Talar (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

No niby tak - ale gdzieś na końcu byłe się obudzi i wówczas albo się uśmiechać albo bać.

Dzięki  że czytałaś.

                                                                                                                                                                         Radości życzę

 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Wycięłabym "go", moim zdaniem jest zbędne.

Dobry wiersz - o tym, że pamięć rządzi naszymi emocjami w każdej chwili i rzutuje na wszystkie nasze reakcje i działania, nawet kiedy nie zdajemy sobie z tego sprawy.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witaj -  faktycznie można usunąć co robię - dzięki za zwrócenie uwagi na mały ale szczegół - dziękuję również za to że czytałaś.

                                                                                                                                                               Miłych chwil życzę

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dobrze prawisz -  coś zostanie czy chcemy czy nie - nie uniknione.

Dziękuje  że czytałeś.

                                                                                                                                                Udanego wieczoru życzę

Opublikowano

Przeżycia są w naszej pamięci "przysypywane" następnymi, ale nie znikają. Czasami coś o czym wydawać by się mogło, że zapomnieliśmy nagle powraca pod wpływem jakiegoś impulsu. Zdolność do zachowywania w pamięci jest podstawowym elementem uczenia się. Pozdrawiam, Waldemarze :)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witam -  tak miły Kocie one są mocne tak łatwo się nie poddają - nie mają zamiaru się wyprowadzić - dzięki że czytasz.

                                                                                                                                                                                                                           Pozd.

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Migrena   Niesamowita dynamika jest w tym wierszu!  Pachnie benzyną, deszczem i wolnością, której nie da się zatrzymać. Bardzo podoba mi się obraz cieni rwących się za nimi jak psy ze smyczy - genialna metafora odcinania się od przeszłości. Jest w tym tekście jakaś piękna, dzika łapczywość na życie. Świetny tekst!   
    • @hollow man bezradność współczesnego człowieka atomowego, po kolejnej katastrofie
    • @jjzielezinski dziekuję serdecznie! Dla Ciebie miłego poniedziałku

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Pozdrowienia.
    • w tobie zanurzona    głebokie systemy pod korą  ciężkie mieliną zwoje weszły w dualizm czucia i wachlarz rozszczepień wyobraźni    kocham cię kochać  uwielbiam uwielbiać    w pół do zatonięcia  o każdej porze  jestem zaśnięciem  w obrysie twojego  ciała    jaźnie rozliczę  w monecie    pośmiertnej              
    • @Łukasz Jurczyk   Napisałeś piękny, filozoficzny fragment, w którym spotyka się cywilizacja helleńska oraz mądrość starożytnego Egiptu.   Narrator - kapłan Ozyrysa - patrzy na Aleksandra z pewną ironią. Dla niego wszystko, co ważne, już się wydarzyło. A czas jest jeziorem, więc podboje Macedończyka to tylko chwilowa zmarszczka na powierzchni jeziora.   "Mierzycie odległość, a nie widzicie drogi." - to podsumowanie wyprawy - kapłan sugeruje, że zdobywcy tracą sens swej wędrówki.   Inny ciekawy wątek to ocena greckich bóstw - hałaśliwych, młodych (przeciwieństwo bogów egipskich).    Kapłan krytycznie ocenia Aleksandra - jego ogień to tylko zniszczenia. Nie niesie ze sobą oświecenia. Krwią nie można zbudować niczego trwałego.   Ostatnia strofa o kamieniu to esencja egipskiej filozofii. Aleksander chce zapisać się w historii poprzez czyn, kapłan radzi mu nieruchomość.     Budujecie z piasku, myśląc, że to fundament. Wiatr ma inne zdanie.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...