Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

gdzieś na obrzeżach niemożliwego

coś nowego niewyraźnie ale się tli

coś co zbudowane jest z nadziei

której nikt nie odkryje zrobisz to ty

 

gdzieś na obrzeżach teraźniejszego

gdy bardzo będziesz tego chciał

zobaczysz to czego nie widziałeś

czyli prawdę którą zamazywał fałsz

 

prawdę o niebiańskim tronie gdzie

nie każdy może usiąść bo to tron

przeznaczony tylko dla tego kto

stworzył dla nas ten jedyny świat

 

 

 

 

Edytowane przez Waldemar_Talar_Talar (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

"Zobaczysz (...) prawdę o niebiańskim tronie"... Hmmm... Czyli Bóg to taki król na tronie, tak? :)

Nie wiem, Waldemarze, co chciałeś tutaj wyrazić. Każdy widzi prawdę, jaką chce widzieć. Dla jednych to jest wiara chrześcijańska, dla innych muzułmańska, dla trzecich judaistyczna, dla jeszcze innych (i to chyba największa grupa na świecie) - buddyjska lub hinduistyczna, a są i tacy, którym nie wystarcza żadna z religii i nie tłumaczy im świata, więc starają się go zrozumieć z pomocą nauki. Nikt natomiast nie jest w stanie dojść sedna prawdy o świecie, zmieścić wszechświata w jednej definicji czy prawie fizycznym (i dobrze, bo dzięki temu możemy w nieskończoność go badać i odkrywać;natomiast religie starają się zachować niezmienność).

Ale jak by nie było, to chyba nikt już nie wierzy w Pana Boga - wielkiego czarodzieja-cudotwórcy z długą brodą, siedzącego na niebiańskim tronie i słuchającego ludzkich modlitw, by je spełniać lub odrzucać wedle własnego uznania.

Może jednak źle odebrałam Twój wiersz? Może ten tron to jakiś symbol? Ale czego?

Opublikowano (edytowane)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witam  - miła Oxyvio  każdy może swego Boga usadowić na tym tronie - zgadza się to tylko symbol  kogoś lub czegoś

co stworzyło i  nie musi to być Bóg może to być materia lub jeszcze coś innego czego nie umiemy nazwać -  dobra już kończę.

A za czytanie i komentarz bardzo dziękuję -  wiem to trudny wiersz więc wybacz ...i tak się innym narażę...

                                                                                                                                                                                                      Spokojnego wieczoru życzę

                                                                                                                                                                                                

Edytowane przez Waldemar_Talar_Talar (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Aha, rozumiem, dzięki za wyjaśnienie. Tak, tron jako symbol czegoś, co jest istotą świata i nadrzędnym prawem natury, od czego wszystko zależy - to jest dobry symbol.

A ja po prostu może jestem przewrażliwiona, bo wiesz, w naszym kraju ciągle ktoś usiłuje mnie nawrócić na wiarę katolicką, która kompletnie mi nie odpowiada. :)

Nie sądzę, żebyś się komuś miał narazić, bo niby czym?

Pozdrawiam Cię serdecznie.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Pana Boga 

Ja wierze w Pana Boga

Pomysl o rybkach w akwarjumie one wierza w Pana

ktory im zesle manne z nieba( suszone rozwielitki z witaminami)

i te rybki co sa przy tej mannie moze (manie) musza sie podchlebic

jak lemingi w korporacjjach dla tego dla nich pan jest Bogiem

Piramida zucia

Zdrowia zycze

 

Opublikowano

Waldemar:)))

)))))

i jeszcze))

Zaczne od poczatku

Se przezucam wiersze- tak po koleji

i trafiam w koncu na tytul

,,Na obrzeżach niemożliwego"

Waldemar ja sie dziwie

czemu ty wiersze piszesz

i tam cos skorbiesz 

na papierze nie konopnym.

 

Ty tylko napisz 

Tytul 

i juz wszystko wiadomo

Zdrowia zycze

 

Opublikowano (edytowane)

Waldemar

krytyka konstruktywna

ostatnia zwrotka

Wykasuj ja

nie z pamieci

ale z tego wiersza

i rozbuduj ja 

by zrobic z niej

nowy wiersz

ona jest bardzo dobrym tematem

chetnie sie podejme polemiki

w tym temacie 

ale niech ona tam nie bedzei

jest jak sol w oku

 

Czy nie moze byc sola

nowego wiersza

na ktory czekamy

Edytowane przez a.z.i_xxx (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

dzieś na obrzeżach teraźniejszego

gdy bardzo będziesz tego chciał

zobaczysz to czego nie widziałeś

czyli prawdę którą zamazywał fałsz

 

Oj jak ja bym chcial

ale jak to nasz wiescz

,,ja to miedzy bajki wloze"

Opublikowano (edytowane)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witam serdecznie - a wiesz że masz racje z tą ostatnią zwrotką - faktycznie daje odczucie 

jakby nie była z tego wiersza - chociaż zamysł był słuszny miała uświadomić że tylko jeden taki świat istnieje -  ale niech tam...

Dziękuję że pomagasz i tak wnikliwie czytasz.

                                                                                                               Pozd.

                                                                                                                                                  

Edytowane przez Waldemar_Talar_Talar (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Miło mi się zrobiło -  dziękuje.

                                                                                                                                                    Słonecznego popołudnia życzę

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witam i dziękuje że czytałeś - na pewno łatwiej choć trudno tę łatwość wytłumaczyć -  jeszcze raz dzięki.

                                                                                                                                                                                                 Udanego dużo życzę

Opublikowano (edytowane)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

I  to jest piękne odkrywać nowe - mądrze prawisz Bolesławie - dziękuje że byłeś.

                                                                                                                                                                              Miłego dnia życzę

Edytowane przez Waldemar_Talar_Talar (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

No tak, w takiego Pana Boga to ja też wierzę, a nawet w Panią Boginię, bo sama często karmię różne rybki i inne zwierzątka. :)

Piramida żucia - dobrze powiedziane! :)))

Pozdrowienia.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @violetta nie jakoś nie widzę tego
    • @Berenika97 Dziękuję bardzo za analizę i docenienie obrazów rozkwitania :). Bardzo dobrze to opisałaś.  To poczucie wyobcowania połączone z tym, że świat dalej płynie i obecność tych zwłok pod krzakiem nie ma żadnego znaczenia.   @Charismafilos No, rozbawiłeś mnie :) Nie pod UJ, ale tam to pewnie faktycznie może być tak brutalnie :)    
    • A więc dziś marcowa pełnia, tu wojny, bessy i hossy; A tam pełni Robaczego Księżyca z zaćmieniem losy. – Zaćmienia Księżyca z natury swej towarzyszą pełni, Księżyc się zaćmi, gdy drogi do swego węzła dopełni. Węzły są dwa: „Rahu” – północny – wstępujący, w tym dziś I „Ketu” – południowy – zstępujący. Nazwy zda się mi Bardziej fantastyczne to: „Caput Draconis” – „Głowa Smoka” Oraz przeciwna do niej „Cauda Draconis” – „Ogon Smoka”. I to coś znaczy? Podobno tak, i ja myślę, że anioł wie. Bo wbrew astrologom człowiek, choćby uczony, raczej nie. Nie, nie obserwowałem, bo zasłoniła jasność słońca I szare kotary kłębiących się smutnych chmur tysiąca. Lecz myślę, że szkoda, bo tu cichy kryzys, gdzieś naloty; Ktoś coś powiedział, lub gestem zrobił przykrość i co po tym? Gdy Księżyc Robaczy, i istotnie ziemia odetchnęła. Wciąż się sukniami zieleni i kwiatów nie ogarnęła, Lecz już ptacy w poranki pobudkami jej szczebiocą, Już jejś Marsie z towarzystwem górował, choć poza nocą. Myślę, że prócz ludzkich inne wpływy, osoby i moce Toczą cię ma części globu za wiosenne równonoce. A tam, chociam dziś niezdrów – sił u mnie tak skrajnie niewiele, Jak bywało znów przypłyną i się z Wami podzielę…! . . . Na koniec, przez noc, żeby nie było mi smętnie i łzawo, Przez gałęzie zajrzał mi Księżyc jak Słońce złotem żwawo.   Ilustracja: „Perchance”, pod dyktando Marcina Tarnowskiego „Księżyc zagląda przez okno”.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Annie   a może to nie ludzie chcą być jak czaty, Annie - tylko czaty uczą się być coraz bardziej ludzkie?    Twój wiersz lekko, ironicznie, ale bardzo celnie dotyka naszej epoki.     i tu tkwi jego moc !!!   super :)   pozdrawiam :)
    • Tak dla relacji  opartej na wzajemnym poszanowaniu   dla  melisy w kubku dla unikania cukru.   Dla  poezji po zmierzchu; rapującej dziewczyny z przedmieścia    Dla milczenia takiego, że  nie odpowiadamy na głupie pytania bo człowiek ma prawo do błędu     
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...