Jesień smutek żal i wiatr

[Waldemar_Talar_Talar]

smutek usiadł na ławce

obok przysiadł żal

o czym myślą próbował

podsłuchać wiatr

 

lecz zrezygnował gdy

opodal na drugiej dojrzał

tulące się do siebie

uśmiech i żart

 

powiał więc do nich pytając

czy znajdą moment 

czy poświęcą chwile na to

by rozweselić tych

 

których czas goni  okradając

z tego co zdobi ich twarze

ja za to podaruje wam

z kolorowych liści  szal

 

[Oxyvia]

Waldemarze, piszesz coraz bardziej lirycznie. :)

Bardzo miły nastrój wytworzyłeś w wierszu.

Ale pointa nie wiąże się z treścią bajki, nie wynika z niej. Szkoda, że nie wiemy, co odpowiedziały wiatrowi wesołe panie z drugiej ławki i co z tego wynikło. Nie wiadomo, co chcesz powiedzieć o życiu czytelnikom.

A poza tym - skoro już zacząłeś pisać rymami, to szkoda, że odstąpiłeś od tego.

Wiersz musi mieć zachowaną konsekwencję, zarówno w formie, jak i w treści.

Ale próbuj i ucz się, bo robisz wyraźne postępy. A tę bajkę można poprawić i fajnie by było, gdybyś ją dokończył i dopracował.

Pozdrawiam Cię serdecznie.

[Waldemar_Talar_Talar]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witam w Nowym Roku Oxyvio   miło że czytałaś tę jak widać nie spełnioną bajkę - wiem że coś w niej zgrzyta nie

wszystko jasne ale jak to w bajkach  trzeba troszkę pofantazjować

Wybacz moją śmiałość -  pomyślę co z tym fantem zrobić -  jeszcze raz dziękuję  życząc udanego wieczoru.

.

 

 

[Bolesław_Pączyński]

wietrzyk rozwiał smutki, żale

radość i żart pozostawił

owiał ich z liści woalem

chwileczkę u nich zabawił.

 

Miłego Waldemarze:)

 

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie widzę żadnej śmiałości, którą miałabym Ci wybaczać, miłe Waldemarze. :)

Moim zdaniem warto dopracować bajkę, bo zaczęła się naprawdę przepięknie.

Miłego wieczoru raz jeszcze.

[Waldemar_Talar_Talar]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuje że byłeś - 

                                                                                                            Pozd.

[azk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ale Kot, to już niekoniecznie wybacza obcym mężczyznom różne śmiałości wobec Misia. :)))))))))))))))))

 

Poczytałem i wiersz, i komentarz Oxy. Nie do końca się zgodzę z jej opinią, bo dla mnie jednak wątek się zamyka.

 

Pozdrawiam, Waldemarze :)

Edytowane 4 Stycznia 2018 przez kot szarobury (wyświetl historię edycji)

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bajka powinna mieć wyraźne przesłanie, najlepiej morał, wskazówkę. Tutaj tego nie ma, wiersz kończy się na pytaniu wiatru do Radości i Uśmiechu - i już. Brak odpowiedzi, urwisko.

Waldemarze, chyba się naraziliśmy!!! :O

[Waldemar_Talar_Talar]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

No to się narobiło...ale myślę że przeżyjemy jakoś że kot nam wybaczy.

                                                                            

 

Edytowane 4 Stycznia 2018 przez Waldemar_Talar_Talar (wyświetl historię edycji)

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Wybaczy, wybaczy, trzeba tylko go podrapać za uszami. :)))

[azk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ale bez wyrywania kabelków!!!

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

No jak mam Cię drapać za uszami bez wyrywania kabelków, które nosisz w uszach? Tak się nie da!

[Jacek_Suchowicz]

na ławce usiadł smutek

obok przysiadł żal

a wiatr próbował uciec

lecz stracił łeb wśród fal

 

opodal dojrzał parę

to uśmiech tulił żart

ten związek ma ciut zalet

i chyba tynfa wart

 

więc powiał szybko do nich

i spytał łapiąc dech

czy mogą za miast stronić

zgorzkniałym radość nieść

 

gdyż czas ich gonić zaczął

i piękno z twarzy skradł

uśmiechu głośny akord

niech zwieńczy im sto lat

 

pozdrawiam

[Waldemar_Talar_Talar]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witam serdecznie Jacku i bardzo dziękuje że byłeś.

                                                                                                                                                                 Pozd.

 

[bajaga1]

Jak na moj gust wiersz jest na plus by zycie miało treść w tym parku wszystko jest. Wiatr co powiewem swym rozgoni smutku łzy i żalu cienką nić rozjaśni uśmiechem gdy żartując owinie go szalem kolorowych liści. ;-)

[Waldemar_Talar_Talar]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witam i dziękuje za komentarz miły.

                                                                                                                                                                                          Pozd.