Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Wojen o błahostki

powrotów nagłych

lepkich i ciepłych

 

Śmiechu z niczego

co łaskocze po szyi

niemego porozumienia

 

Rozmycia granic

wyostrzenia konturów

jasnego widzenia

 

Miękkich poduszek

z puchu wspomnień

czułego spojrzenia

 

Z Twoich ramion mocnych

wypuszczona przedwcześnie

skrzydłami trzepoczę

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Poza tym wiersz mi się nawet podoba, ma ciepły klimat.

Ale przygotuj się na to,

że ktoś Ci wypomni obfitość dopełniaczówek i wyliczankowatość :)

Pozdrawiam :)

Opublikowano

D.d.Okuli,

gdybym miał zgadywać, to postawiłbym tezę, że Twój nick jest odzwierciedleniem klimatu Twojego wiersza.

Zatem, jeśli masz coś z Peelki, to czas się otrząsnąć z żałoby, gdyż taki stan nie sprzyja dobrym myślom o życiu, które per saldo jest przecież piękne. Piszesz wg mnie bardzo ładnie i tylko skróciłbym tytuł wiersza o dwa pierwsze słowa, lub zamienił, np. na Tęsknoty, czy inny, przez Ciebie wymyślony. Nie odkrywaj w tytule całej zawartej w wierszu treści; pozwól na to czytelnikowi.

Pozdrawiam ciepło.

s

Opublikowano

Witam -  faktycznie ciepły wiersz -  troszkę zakończenie mi kuleje - czegoś za dużo - no ale to moje gdybanie.

Wiersz ogólnie zasługuje na pochwałę.

                                                                                                                                                                             pozd.

  • 2 tygodnie później...
Opublikowano

Witam, 

bardzo wszystkim dziękuję za tak ciepłe przyjęcie! Brak pewności siebie podpowiadał mi niechybną miażdżącą krytykę, a tu takie miłe zaskoczenie! ;) Dziękuję również za konstruktywną krytykę. Coś zawsze sprawia, że gdy zaczynam pisać, stawiam pierwsze kroki, to potem chowam się do siebie i rzucam to w kąt. Z tego powodu zawsze raczkuję. 

 

Tulę,

okulila 

:) 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Każdy się o moje nogi podtyka, w proch się zamienia i nagle gdzieś znika I nie wiadomo czy Diabła za rogi, Boga za nogi, czy też brzytwy się chwyta Zapewne nie będe znał odpowiedzi, ale szanuję, że akurat mnie o to pytasz W świecie, w którym jedni są spragnieni, a drudzy się topią warto umieć pływać.   Jeśli nie zaśmiałeś się ze swojego żartu to znaczy, że był on słaby Wiem, że chciałbyś być synem koleżanki twojej mamy, bo to pies na baby Obserwuje ludzi w moim wieku, w ciągłym biegu, ciągle na mieście kebaby  Na sali zajęte kanapy, dobierając się w pary, organizują do kina wypady   Nie mam odwagi ani siły by cokolwiek tu zmieniać Mogę w spokoju czekać lub jedynie w kółko narzekać Nie poszedłem do Mam talent, bo go nie mam a gdybym kiedyś zmienił zdanie to najpewniej bym przegrał.
    • W swojej ciemności mam wtórną twarz I każdy niepewny krok pozbawia mnie tchu  Tak chciałabym móc wychylić się  Poza krawędź luster poza krawędź drzwi  Lecz między nami powiem nic nie jest po staremu  Mam w sobie okruchy otuchy  A mową odsłaniam się niby lilie tulipany  A mową podlewam swój cień w upale Dopiero kiedy mrużę powieki   Wszystko wydaje się podobne  Pozbawione prawdy  Najchętniej więc otwieram oczy  Niechaj ciemność mnie tak nie tuli   Nie chcę umrzeć w objęciach życia  Splamionego czarnym tuszem omotania   Owijam się w kokon modlitwy łez  Udając liść, suchy jak zwój  Bez podsłuchiwań pająka       
    • @Anex to piękny I prawdziwy wiersz. Fajna forma I treść,  która zostaje Urzeklo mnie tu " wciąż ide dalej przez zycia krag " To slowa, które przynoszą rozwiazanie .. Pozdrawiam
    • @Berenika97 Chmury to cud natury. :)))
    • Na rozstajach dróg samotnie stoję, czy los dziś spełni marzenia moje? Każdy krok prowadzi w nieznany świat, a przyszłość skrywa swój cichy ślad.   Raz świeci słońce, raz pada deszcz, raz czuję siłę, raz tracę sens. Los jak wiatr zmienia swój bieg, a ja wciąż szukam bezpiecznych dróg.   Niepewność szepcze: „Zawróć już stąd”, nadzieja odpowiada: „Przetrwasz ten ląd”. Choć serce nieraz ogarnia lęk, wciąż idę dalej przez życia krąg.   Bo życie pisze swój własny los, nie słucha próśb ani naszych trosk. A kiedy odnajdę właściwy szlak, zrozumiem, że warto było iść właśnie tak.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...