dobry czas Opublikowano 22 Kwietnia 2017 Zgłoś Opublikowano 22 Kwietnia 2017 (edytowane) siostry smutku smutek przez okno do domu wchodzi jak wąż swym jadem zatruwa życie w krwioobieg włącza nostalgią podziw i melancholią kropi obficie tylko na chwilę siada w pokoju czapkę niewidkę wiesza na kołku palcami bębni po blacie stołu szarość przynosi w dziurawym worku nie ma kolorów liście sczerniały twarze znajomych jakieś woskowe nawet w lusterku gość uśmiechnięty zrezygnowany opuszcza głowę i nagle presja zaciska dusi jak chmura słońce przykrywa sobą ginie nadzieja uśmiech się kruszy pani depresja krąży nad głową znajomy kącik na tyłach domu i strach co bratem moim chce zostać aż tu przyciągnął mnie po kryjomu by beznadzieją duszę wychłostać Edytowane 22 Kwietnia 2017 przez dobry czas (wyświetl historię edycji) 2
Alicja_Wysocka Opublikowano 22 Kwietnia 2017 Zgłoś Opublikowano 22 Kwietnia 2017 Nie jest źle, równo, rytmicznie. Tym razem tyle. pozdrawiam serdecznie :)
dobry czas Opublikowano 23 Kwietnia 2017 Autor Zgłoś Opublikowano 23 Kwietnia 2017 Dziękuję ślicznie za komentarz...
Waldemar_Talar_Talar Opublikowano 23 Kwietnia 2017 Zgłoś Opublikowano 23 Kwietnia 2017 Witaj Dobry czasie - wiersz poukładany i przyznam zrobił wrażenie. Ten gość w lusterku super . Tyle o demie. A wiersz o ogniu nie przekonał mnie - pomyśl o tym - można'z niego jeszcze coś wyciągnąć moim zdaniem brak emocji. pozd.
dobry czas Opublikowano 23 Kwietnia 2017 Autor Zgłoś Opublikowano 23 Kwietnia 2017 Dzięki za komentarze,,,oczywiście będe wyciągać to co najlepsze z komentarzy Waszych
Annie Opublikowano 23 Kwietnia 2017 Zgłoś Opublikowano 23 Kwietnia 2017 ładnie, melodyjnie Wiersz bardzo poukładany :-) Pzdr
Deonix_ Opublikowano 23 Kwietnia 2017 Zgłoś Opublikowano 23 Kwietnia 2017 Bez zarzutu, i technicznie i treściowo ;) Dobrze poprowadzony wiersz ;) Pozdrawiam ;)
dobry czas Opublikowano 23 Kwietnia 2017 Autor Zgłoś Opublikowano 23 Kwietnia 2017 (edytowane) Dzięki za komentarz Deonix_ Edytowane 23 Kwietnia 2017 przez dobry czas (wyświetl historię edycji)
Damien_Dam Opublikowano 24 Kwietnia 2017 Zgłoś Opublikowano 24 Kwietnia 2017 (edytowane) Brak emocji? Widzę tutaj wielki smutek spowodowany czymś czego określić się nie da, ale personifikacja węża jako zalążek boleści i samotności, który dostaje się do naszych Serc powoduje taki, a nie inny kolej rzeczy. Mam nadzieję, że ten smutek wygaśnie u Ciebie i powstanie lepszy zalążek - Szczęśliwy korzeń, który będzie rósł w dobrą miarę Życia teraźniejszego. I taką mam nadzieję, że samotność wygaśnie i urodzi się coś wspaniałego, potężnego w dobrym pozytywie - w dobrym znaczeniu. Pozdrawiam ciepło. PS. Chociaż wąż jest symbolem Życia jak i Śmierci. Tajemniczy. Jak każdy z Nas. Edytowane 24 Kwietnia 2017 przez Damien_Dam (wyświetl historię edycji)
dobry czas Opublikowano 24 Kwietnia 2017 Autor Zgłoś Opublikowano 24 Kwietnia 2017 Damien dzięki za komentarz,,, co prawda troska Twoja jeśli chodzi o moja osobę jest zbyteczna,,,Napisałeś że masz nadzieję że smutek wygaśnie u mnie,,,bez obaw jestem pogodnym radosnym facetem ,,,a wiersz jak wiersz jest najczęściej rezultatem kumulacji wszystkiego co nas otacza.. Dzięki za komentarz,,
Jacek_Suchowicz Opublikowano 25 Kwietnia 2017 Zgłoś Opublikowano 25 Kwietnia 2017 Wyszło ładnie Pozdrawiam
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się